‍ تابلوی موسوم به «خلوتگاه کیمیاگر»، اثری است که در تاریخ هنر غالباً به نقاشی با هویت واقعی ناشناس ا

‍ تابلوی موسوم به «خلوتگاه کیمیاگر»، اثری است که در تاریخ هنر غالباً به نقاشی با هویت واقعی ناشناس اما ملقب به «ماتیاس کورینتوس» (از مکتب تاریک‌نگاری فلاندری) نسبت داده می‌شود. اسناد مالی صومعۀ سنت‌گال به وضوح نشان می‌دهند که دستمزد این تابلو در زمستان ۱۴۷۰ میلادی به نقاش پرداخت شده است. با این حال نخستین کژتابیِ تاریخی این تابلو در قاب پنجرۀ آن نهفته است: برج ناقوسی که در پس‌زمینۀ مه‌آلود نقاشی پیداست، با جزئیاتی بی‌نقص، متعلق به کلیسای جامع روآن است؛ بنایی که کلنگ احداث آن دقیقاً ۶۴ سال پس از پرداخت دستمزد نقاش به زمین خورده است.اما مسأله‌ فراتر از یک پیش‌گوییِ سادۀ معماری یا خطای ثبت تاریخ رسید دستمزد است. در سال ۱۹۱۲، یک مرمت‌گر برجستۀ ونیزی به نام جیووانی باتیستا، موفق شد لایه‌های ضخیم دوده و چربی را از روی بخش‌های پایینی کتاب قطور روی میز موجود در تابلو پاک کند و متوجه شد که بر خلاف بخش‌های بالایی، در این بخش خطوطی بسیار ریز و خوانا به زبان لاتین وجود دارد.مطالعات طیف‌سنجی که در دهۀ هشتاد میلادی روی این بخش از تابلو انجام شد، نشان داد که جوهر استفاده شده برای رسم کلماتِ این بخش، از عصارۀ نوعی خزه به دست آمده که در اواخر قرن یازدهم میلادی در اروپا منقرض شده بود وزبان‌شناسانی که سال‌ها بعد متن درون نقاشی را ترجمه کردند، دریافتند نوشته‌های درون کتاب پیرمرد، کلمه به کلمه، گزارش رسمی کالبدشکافی همان مرمت‌گر ونیزی (جیووانی باتیستا) است که بر اثر مسموميت با نوعی خزۀ ناشناخته جان باخته بود.@masoudborbor