دیوانه خلاف سوی سواران گام بر می‌دارد. فریاد می‌کشد. ٬بذرها! ای بذرهای کاشته! اگر زود بر نخیزید، اگر این دام را به سویی رها نکنید، از زیر این آوار نخواهید رست. دیگر آفتاب را نخواهید دید.٬ یکی از آن بر زمین‌افتادگان من بودم و تو گویی آخرین فریاد دیوانه رو به من بود._ بر ویرانه‌های خدایان، مسعود بُربُر @masoudborbor