امروز دلم با دلِ تک‌تک شما می‌تپه…با مادری که خسته است اما لبخند می‌زندبا پدری که نگران است اما چیزی نمی‌گویدبا جوانی که امیدش را گم نکرده، حتی اگر دلش گرفته باشدمی‌دانم این روزها برای خیلی‌ها سنگین استنه فقط به خاطر اتفاق‌ها…به خاطر فشارِ بی‌صدایی که روی دل‌ها نشستهغم‌هایی که گفته نمی‌شونداشک‌هایی که در چشم می‌ماننداما من یک چیز را با تمام وجودم باور دارم:دلِ مردمِ ما از جنسِ نور استشاید خسته شود…شاید زخمی شود…اما خاموش نمی‌شوداگر امشب دلتان گرفتاگر بی‌دلیل اشکتان آمداگر از آینده ترسیدیدبدانید تنها نیستیدما یک ملتیم با قلب‌هایی که به هم وصل‌اندبیایید این روزها بیشتر حواسمان به هم باشدیک تماس سادهیک پیام مهربانیک دعا از ته دلمی‌تواند نجات‌بخشِ یک روح خسته باشدمن از همین‌جا، با تمام عشقی که در قلبم دارمبرای آرامشِ خانه‌هابرای لبخندِ کودکانبرای سبک شدنِ دل‌هادعا می‌کنمخدایا…بر این سرزمین نور بباربر دل‌های مردمم صبر ببارو در دلِ تاریکی‌ها، امید بکارما از طوفان‌ها گذشته‌ایماین بار هم با هم عبور می‌کنیمدست در دستِ همدل در دلِ همبا مهربانی… با ایمان… با امید 🤍https://t.me/Honarezanbodan