مقاله "Heat Treatment for Metal Additive Manufacturing" بررسی جامعی از تأثیر عملیات حرارتی بر فلزات تولید شده به روش افزایشی (AM) ارائه می‌دهد. تولید افزایشی فلزات به دلیل نرخ خنک‌سازی سریع و تنش‌های پسماند بالا، نیازمند عملیات حرارتی برای بهبود میکروساختار، کاهش تنش‌ها و افزایش خواص مکانیکی و خوردگی است.تکنولوژی‌های AM و تأثیر عملیات حرارتیمقاله دو تکنولوژی اصلی AM را بررسی می‌کند: Powder Bed Fusion (PBF): شامل LPBF و EB-PBF با سرعت خنک‌سازی بالا که منجر به ساختارهای سلولی و تنش‌های پسماند می‌شود. Directed Energy Deposition (DED): دارای نرخ خنک‌سازی کمتر، اما با تخلخل‌های بیشتر و رشد دانه‌های ستونی.انواع عملیات حرارتی محلول‌سازی (Solution Treatment): برای یکنواخت‌سازی ترکیب شیمیایی و حذف فازهای ناخواسته. تنش‌زدایی (Stress Relieving): کاهش تنش‌های پسماند، اما در برخی آلیاژها ممکن است باعث کاهش مقاومت خوردگی شود. پرس ایزواستاتیک گرم (HIP): حذف تخلخل‌های داخلی و افزایش چقرمگی شکست.تأثیر عملیات حرارتی بر آلیاژهای AM فولادهای زنگ‌نزن آستنیتی: حذف ساختار سلولی، کاهش سختی، تأثیر دوگانه بر خوردگی. فولادهای سخت‌شونده به‌وسیله رسوب: تغییر فازی و بهینه‌سازی سختی از طریق عملیات پیری (Aging). سوپرآلیاژهای نیکل و آلومینیوم: افزایش مقاومت مکانیکی و کنترل رسوبات. آلیاژهای تیتانیوم و با آنتروپی بالا: تغییرات میکروساختاری برای افزایش چقرمگی و استحکام.نتایج و پیشنهادات عملیات حرارتی برای هر آلیاژ باید بهینه‌سازی شود، زیرا استانداردهای سنتی CM ممکن است مناسب نباشند. در برخی آلیاژها، عملیات حرارتی مقاومت خوردگی را کاهش می‌دهد. تحقیقات آینده باید بر استانداردسازی و کنترل دقیق فرآیندهای حرارتی تمرکز کند.@apply_MatRes@discussion_MatRes🆔 @Materials_research🖥 MatRes.ir📱Instagram