حق دسترسی به کليه فناوری های دیجیتال از جمله اینترنت بین‌الملل از مولفه های آزادی دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان است. این حق و این آزادی از حقوق و آزادی های مسلم تمام شهروندان ایران است.هیچ تبعیضی در این خصوص بین اقشار و طبقات مختلف جامعه روا نیست و هر تبعیضی در ترجیح برخی مشاغل و گروه های اجتماعی نارواست؛ همانطور که دسترسی به سیم کارت سفید تبعیضی سیاه است. هر محدودیتی صرف نظر از درستی آن باید همه اقشار را شامل شود. شایسته است آن دسته از گروه ها و طبقات، از جمله اساتید دانشگاه، که جهت دسترسی به اینترنت پرو "احراز صلاحیت" شده اند با رد این دسترسی در کنار بسیاری از سایر شهروندان بمانند که در این ایام قطعی اینترنت بین‌الملل، کسب و کار و منبع درآمد خود را از دست داده اند. در این حوزه، هیچ شغلی بر مشاغل دیگر ترجیح ندارد. همه شهروندان در کرامت انسانی و حقوق برابرند و باید از حقوق برابر همه، خصوصا گروه های آسیب پذیر حمایت کرد.✍️دکتر رضا اسلامی، هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه بهشتی