کامم جز تلخی نمی‌چشدهر چه را که فکرش را بکنی؛عشق، رفیق، دوست، خانواده، کار، اعتقاد، زندگی، حتی مرگهم

کامم جز تلخی نمی‌چشدهر چه را که فکرش را بکنی؛عشق، رفیق، دوست، خانواده، کار، اعتقاد، زندگی، حتی مرگهمه تلخند.کاش زبان در دهان می‌چرخاندمچند کلمه نثار هر کدام می‌کردم و تمام...اما دهانم تلخ استزبانم تلخ‌تر.چرا سکوت، اطرافیانم را آزار می‌هدچه چیز را باید از من بشنوند؟!چه بگویم که شب آرام بگیردکه خواب بنشیند کنار تختم؟!من حتی از بغض هم بی نصیبمبرای همین کبود و سنگین و خشکم...دوباره و دوباره و دوبارههمه چیز تکرار می‌شودمن هر شب در تختم میمیرماما هیچ صبحی متولد نمی‌شوم....#م_ف @dark_musik