هنوزم میشه عاشق شد و از ستاره مایوس نشدهنوزم می‌شهقربانیِ این وحشتِ منحوس نشد...هنوزم می‌شهباز سنگری از تــــــــــرانه ساخت...هنوزم می‌شهتسلیمِ شب واسیرِ کابوس...نشــــــــــد...بسم‌الله الرحمن الرحیم...ســــــــــلام... شبتون قشنگ...از پخش شبکه‌ی اول سیما در خدمتتون هستیم امیدوارم که حالِ دلتون خوبِ خوب...و سهمِ امشبتون از آرامش، بیشتر از شب و روزای پیش باشه...اگه اجازه بدید...امشب چند دقیقه‌ای، مهمونِ دلِ هم باشیم...نه برای نصیحت...نه برای شعار...فقط برای یادآوریِ یه اتفاق که گاهی دچارش میشیم و یه حقیقت...که شاید همه‌مون،یه جاهایی از زندگی،فراموشش می‌کنیم.می‌دونید...زندگی...عجیب و غریب بلده آدم رو امتحان کنه...یه روز،همه‌چی سرِ جاشه...و یه روز دیگه،انگار زمین و زمان،دست به دست هم می‌دنکه بهت بگن:«بسه دیگه...هر چی تلاش کردی، کردی...دیگه نمی‌شه...ولش کن...رهاش کن...مگه قراره چی عوض بشه...؟»آره...شاید این صدا،برای خیلی از ماها آشنا باشه...اما...عجیبی قضیه دقیقاً از همین لحظه‌ها شروع می‌شه...از همون جایی که یکی تصمیم می‌گیره...با وجود همه‌ی سختی‌ها و دشواریها...خودش رو نبازه و ادامه بده....و اما...چند روز دیگه... بیستم مرداد... سالروز تولدِ هنرمندیه که صداش هنوز توی خاطره‌ی خیلی از ما زنده‌س...خواننده‌ای که شاید عمرش کوتاه بود... اما امیدی که به دلِ آدما داد، حالا حالاها بلند ِ ...می‌گن وقتی خدابیامرز مرتضی پاشایی فهمید که... سرطان داره...می‌تونست همه‌چی رو متوقف کنه...می‌تونست فقط به درد فکر کنه...به باقیمانده‌ی عمرش...و به ترسِ فردا...به این سؤال که...«آخرش که چی اینهمه تلاش؟...»اما...اون یه انتخابِ دیگه کرد.با وجود همه‌ی سختی‌ها...از کاری که عاشقش بود،دل نکند...باز هم خوند...باز هم ترانه ساخت...باز هم اجرا کرد...و... ادامه داد...باز هم به آدما امید داد.انگار خوب می‌دونست...گاهی،قدِ زندگی،به تعدادِ نفس‌هاش نیست...به اندازه‌ی امیدیهکه توی دلِ آدما زنده می‌کنی.به تلاش و پشتکار و جدیتیه که روزگار ازت میبینه.و شاید جسمش،با بیماری می‌جنگید...اما... روحش...هنوز داشت آواز می‌خوند...و همین...بزرگ‌ترین درسیهکه می‌شه از زندگیِ مرتضی پاشایی گرفت.این‌که آدم...حتی وقتیاز تلخیِ تقدیر باخبره...باز هم بتونه...دلیلِ لبخندِ دیگران باشه.دلیل دلخوشی دیگران باشه.و شاید دل خودش هم میخواست بجای انفعال و گوشه‌گیری بهترین خودش باشه.تفاوتِ آدما،همین‌جاهاست دیگه...بعضیامون...تا که روی دیوارهای زندگیمونیه تَرَکی می‌افته...فک می‌کنیمقصه دیگه تموم شده‌س...اما یه نفر دیگه...همون ترک‌ها...براش راهی میشن تا نور ازش عبور کنه.و شاید...تمامِ ماجرا...همین یه کلمه باشه...«هنوزم میشه عاشق شد تو باشی کار سختی نیست»آره منظورم از" تو " خود خداستهنوزم می‌شه ایستاد...ایستادگی کردهنوزم می‌شهنگذاشت روزگار،هرزه‌گردی رو یاد بگیره...هنوزم می‌شهنگذاشت ثانیه‌ها،توی بطالت و بی‌حاصلی‌شون تلف بشن...خدایش بیامرزاد روحِ بلندِ مرتضی پاشایی شاد...و برای همه‌ی اونایی که با سختی می‌جنگن...آرزوی بهترینها رو دارم.از شما هم می‌خوام...امید رو از زندگی‌تون دریغ نکنید.بریم یه برنامه ببینیم...برمی‌گردیم.🫡#پلاتو #متن_آغاز #محاوره_فاخر #هنر #اجتماعی #مرتضی_پاشایی #پلاتوی_شخصیت_محور #گرامیداشتپلاتو ✍ : مرتضـے‌حڪیمیان🔹 ᴍ ᴀ ᴛ ɴ - ᴍ ᴏ ᴊ ʀ ɪ👍 ⚡️ˡᶦᵏᵉ ˢʰᵃʳᵉ