بسم الله الرحمن الرحیمســــــــــلام...شبتون قشنگ...... اجازه بدید که ما هم، چشم در چشم شما، صدا در گوش شما، یک بار دیگه شاکر باشیم خداوند رو که توفیق، رفیقِ راه شد تا از طریق شبکه‌ی اول سیما، با شما مخاطبینِ باوفا، همراه و همدل، دوباره کلام نو بکنیم.خدا رو خیلی شاکرم...خوشحالم که هستید...و شاکرم که هستید...خرسندم که باز خدا این توفیق رو داد که هم شما سلامت باشید، هم ما در قید حیات باشیم، با شما صحبت بکنیم، این برنامه هم روی آنتن باشه، رأس ساعت هم شروع بشه، تأخیر نداشته باشه و شما هم که وقت ارزشمندتون رو به ما اختصاص می‌دید...می‌دونم خیلیاتون مشتری‌های پروپاقرصِ «شـــــبِ ایرونی» هستید...خوشحالم که در این آسیمه‌سریِ فضای رسانه‌ایِ جهان و تنوعِ بی‌حد و حسابِ شبکه‌های اجتماعی که از طریق تلفن همراه در دسترستون هست، اگر دستتون به انتخاب رفته، انتخابتون «شبِ ایرونی» بوده... و این، برای ما یعنی مسئولیتِ بیشتر.و اما...شنبه‌ای که پشت سر گذاشتیم، یادآور زادروزِ ارزشمندِ مردی والامقام توی دنیای فرهنگ و هنر بود...مردی که برای بسیاری از ما، فقط یک منتقدِ سینما نبود... بلکه معلمی بود که به ما آموخت چگونه ببینیم... چگونه بشنویم... و چگونه پیش از قضاوت، خوب اندیشه کنیم.از اون دست فرهیختگانی که دانش رو با فروتنی درآمیخت... پژوهش رو با چاشنی عشق همراه کرد... و سال‌ها، بی‌هیاهو، چراغِ فهمِ هنر رو برای نسل‌های گوناگون روشن نگه داشت.اهلِ شهرت نبود...اهلِ شعور بود...اعتبارش رو نه از تریبون‌ها... که از صداقتِ کلام، وسعتِ مطالعه و نجابتِ رفتارش به دست آورد.هر جا سخن از فرهنگ، سینما و شناختِ هنر به میون می‌اومد... نامش همیشه، با احترام بر روی زبان‌ها جاری می‌شد.استاد اکبـــــــر عالـــــمی... مردی که هر کس، با هر نگاهی، در عالم هنر و سینما، بی‌تردید اندیشه و نگاهش براش ارزشمند و راهگشا بوده.فرهیخته‌ای که راستی، صداقت و تبیینِ نگاهش رو با زبانِ هنر زندگی کرد.اکبر عالمی... مردی بود که سال‌ها چراغِ «هنر هفتم» رو روشن نگه داشت؛ تا به ما یاد بده پشتِ هر قاب، اندیشه‌ای نهفته است و پشتِ هر فیلم، جهانی برای کشف کردن.اون تماشاگر رو از صندلیِ سالنِ سینما، به کلاسِ اندیشه برد و به ما یاد داد به جای عجله در قضاوت، به دنبالِ معنای یک قاب بگردیم.یادش گــــــــــرامی...خدایش بیــــــــامرزاد...و نامش... در حافظه‌ی فرهنگ و هنر این سرزمین... نیــــــــــک و ماندگار.و باز هم دوستان عزیزم...دوستان گرانقدری که علاقه‌مندن مسیر هنری رو با اعتقاد طی بکنن، از خط بیرون نزنن، فهمی از جهانی که در اون زندگی می‌کنن داشته باشن، هم تکنولوژی رو دریافت و درک کنن و هم راست‌قامت و راسخ بر حقانیتِ عقاید خودشون بایستن...بهتون سفارش می‌کنم آثار، گفت‌وگوها و مقالاتِ استاد اکبر عالمی رو بخونید و ببینید؛ تا با زبان امروز، نگاه دیروزِ او را بشناسید و خودتون تولیدکننده و منتشرکننده‌ی همون مبانی‌ای باشید که استاد اکبر عالمی یک عمر برای تبیینش تلاش کرد.از ۱۳ تیرماه که به همدستی شما به ۱۴ تیرماه رسیدیم، دلم نیومد که در پیشانیِ برنامه، از ذکر نام این معلمِ فرهیخته‌ی فرهنگ و هنر بگذرم؛ نادیده بگیرم و بگم دوستان در برنامه‌های دیگه گفتند.به گمونم بعضی نام‌ها رو باید بارها تکرار کرد؛ نه از سرِ عادت، بلکه از سرِ احترام.چون بعضی آدما فیلم نمی‌سازن... فیلم‌بین می‌سازن؛ و اکبر عالمی، از همین جنس آدم‌ها بود.به نظرم هممون، توی هر کیوسک و پیشخوانی که برای عرضه‌ی کالا و جنس، حالا شما بگین کالای فرهنگی، که داریم، باید این حرفه و این نگاه رو، هر بار با زبونی تازه، از زبان گوینده‌ها و نویسنده‌های مختلف، به گوش مخاطب برسونیم.به گمونم...اونچه یه انسان رو موندگار می‌کنه...تعدادِ سال‌هایی نیست که زندگی کرده...ردِّ نگاهیه... که توی ذهنِ آدما به جا گذاشته.اکبر عالمی... از همین جنس آدم‌ها بود.زادروزش گرامی...یادش ماندگار...و راهش... روشن.#پلاتو #متن_آغاز #محاوره_فاخر #هنر #اجتماعی #اکبر_عالمی #پلاتوی_شخصیت_محور #گرامیداشتپلاتو ✍ : مرتضـے‌حڪیمیان🔹 ᴍ ᴀ ᴛ ɴ - ᴍ ᴏ ᴊ ʀ ɪ👍 ⚡️ˡᶦᵏᵉ ˢʰᵃʳᵉ