🤝 توافق و حفظ توافق، پدیدهٔ مبارکی است✍🏻 نویسنده: استاد علیرضا فیض مشکینی (قاضی و وکیل پایهٔ یک دا

🤝 توافق و حفظ توافق، پدیدهٔ مبارکی است✍🏻 نویسنده: استاد علیرضا فیض مشکینی (قاضی و وکیل پایهٔ یک دادگستری)🏛 پس از چهل‌وهفت سال، بالاخره ایران و آمریکا رودرروی هم صحبت کردند و به توافق رسیدند. البته اگر فداکاری نیروهای مسلح نبود، وضع طور دیگری بود؛ این اولین باری نیست که این نیروها، نادانی‌ها، نامردمی‌ها، خطاها، لغزش‌ها و تصمیمات اشتباه سیاستمداران را با خون خود جبران می‌کنند. ای کاش و ای کاش... بگذریم. به جای حسرت به گذشته، باید رو به جلو حرکت کرد؛ اگرچه از گذشته باید به اندازه‌ای که چراغ راه آینده باشد، بهره برد. 💡⚖️ کافی است پای سند توافقی را امضا کنید؛ این سند می‌تواند تمامی زندگی شما باشد: خانه، زمین، ماشین، وسایل... بعد از امضای سند، حق ندارید بر خلاف آن عمل کنید. اگر تخلف کنید، حکومتی وجود دارد که از طریق دادگاه، شما را مُلزَم به انجام تعهدات قانونی می‌کند. 🌍 اما توافق امروز یک فرق مهم دارد: حکومتی جهانی وجود ندارد تا طرفی را که نقض عهد می‌کند، وادار به انجام تعهداتش کند. در اینجا نقض تعهدات کار مشکلی نیست؛ طرف مقابل می‌تواند به تعهداتش عمل نکند، هرچند رسماً و توسط مقامات ارشد دو کشور امضا شده باشد. هر طرفی که قدرت بیشتری دارد، هر زمان که اراده کند، توافق را نقض می‌کند. ⚡️ مصیبت اینجا است که در مورد اختلاف ایران و آمریکا، یک محکمهٔ جهانی (شورای امنیت) وجود دارد که قاضی و مجری حکم آن، آمریکا است. پس بدون تردید، قدرت کشور ضامن اصلی توافق است و بدون قدرت، امضای سران، هیچ اعتباری ندارد. 🛡🤔 اما این دور باطل پیمان و نقض پیمان، جنگ و آتش‌بس، و ادامهٔ حالتِ «نه جنگ نه صلح»، تا کی باید ادامه پیدا کند؟ یک طرف، بیشترِ اَهرُم‌های قدرت جهانی را در اختیار دارد و یک طرف، تمام تلاش خود را می‌کند تا نیازهای روزمرهٔ مردم را تأمین کند. باید به این دور باطل پایان داد؛ اما چگونه؟ 📉مسئلهٔ اصلی، توجه به فرق پیمان‌های داخلی و بین‌المللی است. در پیمان داخلی، همین که امضا گرفته شد، کار تمام است؛ اما در پیمان بین‌المللی، همان انگیزه‌ای که برای امضای پیمان وجود دارد، باید برای ادامهٔ آن نیز باقی بماند. روشن‌ترین تجربه، برجام است. 📝 برجام، توافقی بود که تا حد زیادی به درگیری‌ها پایان می‌داد، اما گویا تصور شد که چون این توافق به تأیید شورای امنیت رسیده، کار تمام است. بلافاصله پس از تصویب، رسماً و عملاً اعلام شد که قرار نیست هیچ‌چیز عوض شود؛ شرکت‌های آمریکایی حق ورود به ایران را ندارند و محو اسرائیل هم همچنان در صدر برنامه‌ها است. کار توافق، همان روز اول تمام شد؛ چرا که انگیزهٔ آمریکا از برجام، عمدتاً نتایج اقتصادی آن بود. دلیل ندارد آمریکا اَهرُم‌های فشار خود را بدهد تا دیگران از نتایج اقتصادی آن بهره‌مند شوند. اگر این انگیزه از بین نمی‌رفت و سرمایه‌گذاران وارد ایران می‌شدند و صدها میلیارد دلار سرمایه را روی زمین پیاده می‌کردند، همان‌ها نگهبان سرمایه‌های خود می‌شدند و در این صورت، ترامپ نمی‌توانست به سادگی برجام را پاره کند. ⚠️ گویا امروز مسئولین به این نتیجه رسیده‌اند. خدا کند چنین باشد. آیا همان تصمیم‌سازانی که با زیرکی تمام، تصمیم ممنوعیت ورود سرمایه‌گذاران آمریکایی را به تصمیم‌گیران تحمیل کردند و با نوشتن شعار محو اسرائیل روی موشک، کار برجام را تمام کردند، همان آزادی عمل را خواهند داشت؟ ⛓️ عملکرد نیروهای خودمختاری که هیچ محدودیت قانونی جلودارشان نیست، نگران تعقیب قضایی نیستند و به‌راحتی سیاستمداران را تهدید می‌کنند؛ هم‌چنین عملکرد رسانهٔ ملی، به عنوان سخنگوی این نیروها و دستگاه قضا که گویا محافظت از آزادی عمل آن‌ها را به عهده دارد، نشانه‌های نگران‌کننده‌ای هستند که می‌توانند این توافق را هم به سرنوشت برجام دچار کنند. ⏳ اگر تورم امان مردم را بریده است، اقتصاد کشور روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شود، سونامی افسردگی و انزوا جوانان را از داشتن آینده‌ای روشن ناامید کرده، مهاجرت به دغدغهٔ اصلی نخبگان تبدیل شده و ایران به منطقه‌ای محروم در بین همسایگان برخوردار تبدیل شده است، باید علت اصلی را در عملکرد سیاسی سران حکومت جستجو کرد. آیا حکومت همچنان گروهی را گشاده و گروهی را خواهد بست؟ دستگاه قضا همچنان به عنوان محافظ این نیروها عمل خواهد کرد؟ آینده نشان می‌دهد. ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ #علیرضا_فیض_مشکینی #تحلیل_سیاسی #ایران_۱۴۰۵ #حکمرانی #پیمان_نامه #توافق #ایران_آمریکاکانال ایتا و بله استاد علیرضا فیض مشکینی (قاضی و وکیل پایهٔ یک دادگستری)eitaa.com/Alirezafeiz@AlirezaFeizMeshkini🌐 رسانه‌هایمان در فضای مجازی 👇زیلینک ما | ایتا | تلگرام | اینستاگرام | واتساپ | بله | روبیکا |سروش | وبلاگ | اندیشوران حوزه | مجموعه آثار در ایتا🙏 از ادمین‌هایمان سپاسگزاریم.