🟦همه موقعیت‌های شغلی به یک اندازه استراتژیک نیستندیکی از مفاهیم مهم در مدیریت سرمایه انسانی، چارچوب «نیروی کار متمایز» است. براساس این دیدگاه، سازمان نباید منابع، آموزش و توجه مدیریتی را به‌صورت مساوی میان تمام موقعیت‌های شغلی توزیع کند؛ زیرا تأثیر همه مشاغل بر موفقیت استراتژی یکسان نیست.در این چارچوب، برخی موقعیت‌ها به‌عنوان A Position شناخته می‌شوند. منظور الزاماً مدیران ارشد یا پردرآمدترین کارکنان نیست، بلکه مشاغلی است که عملکرد بهتر در آن‌ها می‌تواند تفاوت چشمگیری در نتایج سازمان ایجاد کند.برای شناسایی این موقعیت‌ها می‌توان پنج سؤال مطرح کرد:🔹 این شغل تا چه اندازه بر اجرای استراتژی اثر دارد؟🔹 آیا عملکرد برتر در آن مستقیماً ارزش اقتصادی ایجاد می‌کند؟🔹 چه میزان کاهش هزینه یا افزایش درآمد به آن وابسته است؟🔹 تفاوت عملکرد یک نیروی متوسط و ممتاز در این جایگاه چقدر است؟🔹 پیدا کردن استعداد مناسب برای آن تا چه اندازه دشوار است؟نکته جالب این است که موقعیت‌های استراتژیک معمولاً کمتر از ۱۵ درصد کل مشاغل سازمان را تشکیل می‌دهند و ممکن است در سطوح پایین‌تر ساختار سازمانی قرار داشته باشند.برای مثال، در یک کارخانه ممکن است مهندس قابلیت اطمینان تجهیزات یا برنامه‌ریز تولید، تأثیر بیشتری بر سودآوری داشته باشد تا بعضی از سمت‌های مدیریتی؛ زیرا تصمیم‌های او مستقیماً بر توقف تولید، ظرفیت و هزینه‌ها اثر می‌گذارد.درس مدیریتی این چارچوب روشن است:استعدادهای کلیدی را فقط با عنوان شغلی شناسایی نکنید؛ ابتدا موقعیت‌هایی را پیدا کنید که استراتژی سازمان واقعاً به آن‌ها وابسته است.🤩 کانال مدیریت با MBA📱 @MBAevent