آنک شبِ شبانه‌ی تاریخ پر گشود آنجا نگاه کنانبوهِ بی‌کرانه‌ی اندوه!اوه! ز

آنک شبِ شبانه‌ی تاریخ پر گشود آنجا نگاه کنانبوهِ بی‌کرانه‌ی اندوه!اوه! زاغان به رویِ دهکده، زاغان به روی شهرزاغان به رویِ مزرعه، زاغان به رویِ باغزاغان به رویِ پنجره، زاغان به رویِ ماهزاغان به روی آینه‌ها،آه!از تیره و تبارِ همان زاغکش راند از سفینه‌ی خود نوحاندوه بیکرانه و انبوه.زاغان به روی برفزاغان به روی حرفزاغان به روی موسیقی و شعرزاغان به روی راه زاغان به روی هر چه تو بینیاز نور تا نگاه!#شفیعی_کدکنی