- یادداشتی ویژه‌ی روز جهانی ارتباطات در ایراندر روز جهانی ارتباطات، قطعی اینترنت در ایران به هشتادمی

- یادداشتی ویژه‌ی روز جهانی ارتباطات در ایراندر روز جهانی ارتباطات، قطعی اینترنت در ایران به هشتادمین روز خود رسید. روز جهانی ارتباطات با شعار «شریان‌های دیجیتال: تقویت تاب‌آوری در جهانی به هم پیوسته» در حالی برگزار می‌شود که دانشگاه، کلاس‌ها، گعده‌ها و تعاملات حضوری دست‌نیافتنی شده است و هر روز اخبار متناقضی در این خصوص منتشر می‌شود؛ اقتصاد دیجیتال با اوضاعی بغرنج مواجه است و زمینِ اینترنت خالی یا خالی از سکنه است و یا کالایی لوکس است که همگانی نیست.سال‌ها سنت انجمن علمی بود که پربارترین فعالیت خود را در این روز انجام دهد. با همین نگرش، پیش از این اتفاقات ناگوار پی‌درپی، ایده‌هایی داشتیم که طبیعتاً در شرایط کنونی موضوعیت خود را از دست داده است.در آغاز این مسیر، می‌خواستیم فضایی برای گفت‌وگوهای جدی، علمی و کاربردی درباره موضوعاتی ایجاد کنیم که دغدغه امروز دانشجویان و آینده حرفه‌ای آن‌هاست. موضوعاتی که انتخاب کردیم؛ حاصل ساعت‌ها بحث‌، بررسی نیازها، و توجه به خلأهایی بود که در فضای دانشگاه و فضای کار احساس می‌شد. اما این خلأ پیش از این، با زمینی بایر مواجهه نبود.در این راستا تلاش کردیم از متخصصان و کارشناسان برجسته و شناخته‌شده در حوزه‌های مرتبط دعوت به همکاری کنیم؛ افرادی که تجربه عملی و دانش تخصصی آن‌ها می‌توانست به غنای برنامه‌ها و ارتقای سطح علمی جلسات ما کمک شایانی کند. برای این منظور مکاتبات و مکالمات متعددی انجام شد، پیگیری‌های مکرر صورت گرفت و تلاش کردیم بهترین فرصت را برای حضور مجازی این عزیزان فراهم کنیم تا از شرایط بگویند. از این زمین خالی و از تبعات آن. از آنچه که می‌توان کرد.با این حال، به دلایل مختلفی از جمله بی‌میلی مدعوین برای تکرار مکررات، آشفتگی فضای کشور، عدم وجود اتمسفر نقد و تلاش دانشجویی برای بهبود شرایط، محدودیت‌های زمانی، محدودیت‌های زیرساختی و تعهدات قبلی؛ امکان حضور اکثر این بزرگواران فراهم نشد. برنامه‌های علمی در سطح حرفه‌ای نیازمند هماهنگی‌های گسترده است و گاهی شرایط خارج از اختیار ما یا مدعوین، مانع تحقق همکاری و اجرا می‌شود. به علاوه، زمینی باید باشد تا به چگونگی پربار شدن آن پرداخت.به سبب نام و وظیفۀ متفاوت انجمن علمی دانشجویی ارتباطات، میلی به پرداختن به موضوعات تکراری و نه‌چندان مطرح در فضای فکری کنونی نداشتیم. با انتخاب همین موضوعات غیرتکراری، دایره کارشناسان و متخصصان حوزه کوچک‌تر شد و به علت عدم دسترسی و یا دسترسی سخت به اینترنت بین‌المللی، ارتباط ما با بخشی از فعالین ارتباطات نیز ممکن نبود.روزهاست که در تلاش بودیم اتفاقی متناسب با وضعیت موجود ارتباطات (و بخش اعظم ناموجود آن) رقم بزنیم؛ اتفاقی که هم موجبات کنار هم جمع شدن دغدغه‌مند چندی از اهالی ارتباطات را به صورت برخط فراهم کند و هم بستری برای تشریح وقایع و علت‌یابی علمی آن‌ها باشد.خلاصه است: میسر نشد.بنابراین تصمیم گرفتیم برگزاری هرگونه برنامهٔ علمی و رویداد جایگزین را تا بهبود شرایط و بازگشت زیرساخت‌های پایدار ارتباطی به تعویق بیندازیم؛ مگر آنکه شرایط ایجاب کند اقدام محدود و مقتضی دیگری در این دوران انجام دهیم. امید که روزی فرابرسد که شریان‌های دیجیتال التیام یابند و بتوانیم در فضایی متصل، درکنار هم، گرد هم آییم و از دغدغه‌های امروز، برای فردایی روشن‌تر سخن بگوییم. با زمینی که امکان ورود همه‌ی ما به آن میسر باشد.با این حال، از امروز و از فردای این سال در نشریه می‌نویسیم و قلم را بر زمین نمی‌گذاریم. تصمیم داریم در نشریهٔ انجمن، از آنچه بر اوضاع ارتباطات می‌گذرد بنویسیم؛ نه به قصد حرکتی نمایشی، بلکه برای ثبت لحظه‌ای که در آن زیست می‌کنیم. از شما دانشجویان نیز دعوت می‌کنیم به نوشتن: برای خودتان و از دغدغه‌های خودتان. چراکه این واژه‌ها و این یادداشت‌ها، در درجهٔ اول متعلق به خود شماست و چراغی است که می‌تواند در این روزهای خاموشی، روشنای راهی باشد برای آنچه که گذشت و برای فردایی که دوباره متصل خواهیم شد.با احترام؛انجمن علمی دانشجویی علوم ارتباطات۲۷ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵🔹 انجمن علمی علوم ارتباطات اجتماعی | دانشگاه تهران📱 [تلگرام] | [بله] | [اینستاگرام]🆔 @mediastudies_ut