📝بیومارکرهای qEEG در ADHD؛ فراتر از نسبت تتا به بتا▫️اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی یکی از شایع‌ترین اخت

📝بیومارکرهای qEEG در ADHD؛ فراتر از نسبت تتا به بتا▫️اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی یکی از شایع‌ترین اختلالات عصبی‌تحولی است و تشخیص آن همچنان عمدتاً بر پایه مصاحبه بالینی، مشاهده رفتاری و چک‌لیست‌های استاندارد انجام می‌شود. سال‌هاست که نسبت تتا به بتا، یا TBR، در qEEG به‌عنوان یک بیومارکر بالقوه برای ADHD مطرح شده است. با این حال، شواهد جدیدتر نشان می‌دهند که مسئله پیچیده‌تر از یک نسبت ساده است.📚 یک مرور انتقادی جامع که در سال ۲۰۲۵ در مجله Cells منتشر شد، نشان داد که اگرچه TBR بالا می‌تواند در بخشی از بیماران ADHD دیده شود، اما به‌تنهایی برای تشخیص کافی نیست. این مرور بر اهمیت شناسایی زیرگروه‌های مختلف ADHD بر اساس الگوهای qEEG تأکید می‌کند.بر اساس این دیدگاه، برخی بیماران ممکن است الگوی غالب افزایش TBR داشته باشند، در حالی که برخی دیگر تغییرات برجسته‌تری در اتصال‌پذیری عملکردی، توان باندهای فرکانسی دیگر یا الگوهای شبکه‌ای مغز نشان دهند. این تفاوت‌ها صرفاً جنبه تشخیصی ندارند، بلکه می‌توانند پیامدهای درمانی متفاوتی نیز داشته باشند؛ برای مثال در انتخاب پروتکل نوروفیدبک، tDCS یا سایر مداخلات نورومدولیشن.در مطالعات جدیدتر، مدل‌های یادگیری ماشین که ترکیبی از ویژگی‌های چندباندی، شاخص‌های اتصال‌پذیری عملکردی و سایر ویژگی‌های qEEG را به کار می‌برند، دقتی در حدود ۸۷ تا ۹۱ درصد برای تشخیص ADHD گزارش کرده‌اند. این اعداد در مقایسه با ابزارهای رایج بالینی قابل‌توجه‌اند، هرچند همچنان باید با احتیاط تفسیر شوند و qEEG نباید جایگزین ارزیابی بالینی جامع شود، بلکه بهتر است به‌عنوان ابزاری مکمل در کنار مصاحبه، آزمون‌های شناختی و داده‌های رفتاری مورد استفاده قرار گیرد.#qEEG #ثبت_نوار_مغز #NeuroSurve #نوروسرو #ADHD🆔@medinateb