...شناسنامه‌ی شاعرپدرم اسمش علی بود و از آن (عطار_طبیبان) و اصلا اهل فهرج یزد بود اما کوچ کرده و پرو

...شناسنامه‌ی شاعرپدرم اسمش علی بود و از آن (عطار_طبیبان) و اصلا اهل فهرج یزد بود اما کوچ کرده و پرورده‌ی خراسان بود. او زنی داشت به نام مریم اهل خراسان، و در 1307 هیچ آقایی را که من باشم در توس خراسان به دامن روزگار افکند و این هیچ آقا همینطور بزرگ می‌شد، تا روزی و روزگاری که دید دارد برای خودش دلِیْ دلِیْ آواز می‌خواند، و اما چه آوازی! مسلمان نشنود، کافر نبیند...خب... بنده هم یک روزی چشم به جهان گشوده‌ام یعنی البته شنیده‌ام یک چشم، توضیح آنکه آن چشم دیگرم بعد از مدتی دعا و نذر و نیاز گشوده شد... در خراسان به دنیا آمدم و یک چشم را به دنیا گشودم، دومی را هم گشودم و خوب شد و الّا دنیا را به یک چشم باید می‌دیدم، و یعنی یا به قولی، همه را به یک چوب راندن و این جوری خوب نیست، آدم باید با دو چشم ببیند، خوب را بشناسد، بد را بشناسد، لااقل با ارزشهایی که خودش قایل هست و می‌گذارد......مشکلی که من داشتم در ابتدای کار پیش از کار شعر، پدرم مردی بود _یادش برایم گرامی_ که به قولِ معروف قدما روی خوش به بچه نمی‌خواست نشان بدهد... یعنی اخمها درهم کشیده و از این قبیل و من مانده بودم چه کنم، پیش از شعر، من با موسیقی سر و کار پیدا کرده بودم، پیش استاد سلیمان روح افزا می‌رفتم و ساز می زدم، تار . آن تصنیفها و چه و چه ها و بعدها در ارکستر مدرسه و... کم کم دیگر شده بود یک جورهایی که ما دسته‌ای داشتیم و گروهی داشتیم و پایمان به بیرون از مدرسه هم گذاشته می‌شد و من نمی‌گذاشتم پدرم بفهمد که من با ساز سر و کار دارم، چون می‌دانستم تعصبش را... بعد یک روز گفت بیا جای همون عطار_طبیبی‌اش، سایه سار دیواری، کسی را می شناخت به اسم فارابی، نوازنده‌ی دوره گردی بود و بسیار چیره دست و او را گفت بیا، ما هم رفتیم... و او عبا به دوشش بود و یک تار دسته صدفیِ خیلی نفیسِ خوب و کوچکی به دستش و نشسته بود و می‌نواخت... ما هم نشستیم و... او هم شروع کرد به نواختن... و هوش ربا... پدرم گفت که آقای فارابی شما چند وقته مشغولید؟ گفت: ((سالهاست، پدرم هم نوازنده‌ی چیره دستی بود و... باز او خانه ای داشت و زنی که من از او به عمل آمده ام، من که همان خانه را هم ندارم...))سر و وضع شوریده و مرد آشفته‌ای بود، می‌خواست بگوید عاقبتی ندارد، پدرم، این را می‌خواست به من بگوید. گویا امروزه‌ها را ندیده بود، چون ما به خط شعر افتادیم و امروزها اهل نوازندگی یه خورده پیش تر رفتند... خلاصه این شد و گذشت و من تار را یواش یواش کنار می‌گذاشتم... به خواست پدر و احترام او، و واقعا حرفش بایستی که حتما اجرا می‌شد، منتها خب با شعر هم کم کم سر و کار پیدا کرده بودم، بعضی متون را می خواندم... نویسنده: #مهدی_اخوان_ثالثکتاب: #صدای_حیرت_بیدارموضوع: #یادواره_امید#انتشارات_زمستان———————————اینستاگرام «انتشارات زمستان»تنها ناشر قانونی آثارمهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————اینستاگراممهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————«انتشارات زمستان» در تلگرام———————————گروه تلگرامیبررسی و بازخوانی اشعارمهدی اخوان‌ثالث (م. امید)به دلیل خصوصی بودن گروه، ورود تنها از طریق درخواست و ارتباط با لینک ادمین‌های زیر میسر است: 🔴 🟠 ———————————فیسبوک( مهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————