و نیما بود که باز ما راتوانگر کرد و راه توانگری نیز به ما بنمود. او گویی هزار بار خود را در این گونه جشن های گلریزان جهانی دیده بود. همو بود که سبد خالی افتاده ی شعر ما را برداشت به جنگل خویش برد و باز آورد پر از گلها و میوه ها و دیگر موائد زمینی و آسمانی.  او شعر ما را از تنگنا ی نصاب های محلی رهاند و با تکیه بر اصول اصیل ملیت ما، برای شعر امروزمان کسب حیثیت و آبروی جهانی کرد. امروز اگر دنیا بگوید ما فلان و فلان و فلان را داریم،  شما که را ؟  می گوییم نیما یوشیج را، می گوییم و از عهده بيرون می آییم. زیرا که نیما هم متعلق به عالم انسانیت بود. اگر در کنج دنج و خلوت خاموش خویش بر پوست تختش نشسته بود – کنار آتشی که تنش را گرم می کرد – دلش می لرزید با لرزش درختانی که در شهر ها و بیابانهای دور و نزدیک عالم می لرزیدند زیر برفها و بادها. زیرا که نیما سرما ها و آتش را می شناخت. و دوست داشت آتش را ،چون نیاکانش . منتخبي از كتاب :#بدعتها_و_بدايع_نيما_يوشيج نويسنده : #مهدي_اخوان_ثالث انتشارات : #زمستان———————————اینستاگرام «انتشارات زمستان»تنها ناشر قانونی آثارمهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————اینستاگراممهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————«انتشارات زمستان» در تلگرام———————————گروه تلگرامیبررسی و بازخوانی اشعارمهدی اخوان‌ثالث (م. امید)به دلیل خصوصی بودن گروه، ورود تنها از طریق درخواست و ارتباط با لینک ادمین‌های زیر میسر است: 🔴 🟠 ———————————فیسبوک( مهدی اخوان‌ثالث (م. امید)———————————