روزگار آسوده دارد مردم آلوده راغرقه در آلودگی دان آدم آسوده راروزگاری تیره‌تر زین چیست کز بی‌مش

روزگار آسوده دارد مردم آلوده راغرقه در آلودگی دان آدم آسوده راروزگاری تیره‌تر زین چیست کز بی‌مشعریفرق نگذارند قوم از دوده مشک سوده رایا به زندان باش، یا همرنگ شو با ناکسانیا حصار جهل کن بر سر نوَد گز روده راای غنوده خوش در آغوش مهی تا تیغ مهریاد کن چشم به حسرت تا سحر نغنوده راکتاب #شعر_مهدی_اخوان_ثالث#مجموعه_آثار#نشر_زمستان