◼️◽️پایانِ یک شهردارِ اپورتونیست / بخش دوم◾️▫️چرا تبارشناسی دوران پرحاشیه شهرداری لطف‌اللهیان، روایت

◼️◽️پایانِ یک شهردارِ اپورتونیست / بخش دوم◾️▫️چرا تبارشناسی دوران پرحاشیه شهرداری لطف‌اللهیان، روایتگر «عصر تاریکی» است؟ https://t.me/Mehdi_jahandideh✍️مهدی جهاندیده💥بخش اول را اینجا https://t.me/Mehdi_jahandideh/173 بخوانید:◾️▫️فصل سوم: هبوطهژمونی حکمرانی لطف‌اللهیان از درون فروپاشید. در حالی که «فسادِ عریان دست‌های آلوده» در شهرداری اردبیل سرخط‌های خبری را دربر می‌گرفت؛ سقوط لطف‌اللهیان شتاب فزاینده‌تری گرفت. کوشید با گمراه‌سازی و دستکاری رسانه‌ای خود را تطهیر کند! اما این افتضاح با آبِ زمزم هم تطهیر شدنی نیست.کارنامه لطف‌اللهیان دستاوردی برای عرضه ندارد. علاوه بر دستگیری‌ها و محکومیت قضایی در شهرداری، از شهرِ انسان‌محور و شعارهای خوش آب و رنگ فرهنگی و اجتماعی چیزی، جز زمین سوخته و شوره‌زار باقی نمانده است. «حکمرانی سیاه» لطف‌اللهیان شهرداری را به مرز انحطاط کشاند و پرستیژ آنرا بر باد داد.شورا در پائیز ۱۳۹۹ در یک قدمی عزل او بود که به مدد «لابی فشار» یکی از نمایندگان مجلس بازهم قسر دررفت. در یک قیاس مع‌الفارق او را با شهردار اسبق تهران مقایسه کردند. دگربار ماند تا با افتضاح تمام در انتخابات ۱۴۰۰ بازنده شود. اینبار مردم اردبیل او و متحدانش را دیپورت کردند. پیام این انحطاط روشن است به شرط «فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ».حال هر چند که دیگر کسی برای عریضه‌های لطف‌اللهیان تره هم خُرد نمی‌کند؛ اما او نقاب دیگری بر چهره زده است! از این مقال و لطف‌الهیان که گذر کنیم، چه خوش گفت ظریفی در خصوص صاحب‌منصبان که «مهم نیست یک مار چقدر پوست می‌اندازد، در نهایت باز هم مار است».💥عضو شوید👇🔻 https://t.me/Mehdi_jahandideh