#مهدی_جهاندیده🔻▪️▫️چهره ملی اردبیل کیست؟🔳▫️شبِ تاریخی در قلب بازار سنتیِ اردبیل ▪️▫️چرا سخنرانی مح

#مهدی_جهاندیده🔻▪️▫️چهره ملی اردبیل کیست؟🔳▫️شبِ تاریخی در قلب بازار سنتیِ اردبیل ▪️▫️چرا سخنرانی محمد فیضی، کلاسِ سخنوری در بازار اردبیل را ارتقا داد؟✍️مهدی جهاندیده https://t.me/Mehdi_jahandideh شبِ آخرِ ارزیابی مدعیان بهارستان در بازارِ تاریخی اردبیل، استثنایی بود. شبِ آخر، شبِ الک و غلبیر بود. شبِ آخر، شبِ هارمونی سکوت و مداقه بود. شبِ سحرانگیزِ سخن. شبی که منتقدان تند و تیز را هم در «دایره انصاف» محصور کرد. شبی که ماه در قلبِ بازار تاریخی اردبیل کامل شد. شبِ آخر و نوبتِ آخر از آن محمد فیضی بود. شبِ آخر و نطقِ تاریخی محمد فیضی، سنگِ محکِ سخنوری‌ها در بازار اردبیل را یک سر و گردن بالاتر برد. نطق او چه ویژگی‌هایی داشت که باب ذائقه موافقان و مخالفانش قرار گرفت و همگان او را لایک کردند؟ ما عاشقِ سخنرانی‌های پُرهیجان و تنش‌زا هستیم. آنجا که سخنور با چاشنی مثلا افشاگری، همه را پای تریبون‌اش میخکوب می‌کند و هزاران هزار احسنت بی‌انقطاع نثارش می‌شود؛حسابی کیفور می‌شویم. «سرمستی از هیجان» همه عیارِ ما برای سنجش سخنوری‌ها شده است. واقعا باید چنین باشد؟ محمد فیضی در نطقِ خود، بر چهره کسی اسید نپاشید. روشنگری کرد، اما صحبت‌هایش هیچ ردپایی از «منابعِ سیاه» نداشت. افشاگری کرد، اما پرده حرمت کسی را ندرید. منطق، چاشنی سخنانش بود و «ادبِ مرد» هارمونی جذابی بود که سخنانش را دلنشین‌تر هم کرد. به مثابه استراتژیست سخن گفت. مشکلات را ریشه‌یابی کرد،برای آن راهکار ارائه داد و شیوه‌های عملیاتی شدن راهکارهایش را تبیین کرد. آنجا که سخن از توسعه نامتوازن زد، گره‌گشایی فراکسیونِ مناطق کمتر توسعه یافته را پیش کشید. مشکلِ استان از بودجه ملی را شکافت و چگونگی سهم گرفتن از صندوق توسعه ملی را تبیین کرد. آنهم با اعداد و ارقامی که به راحتی قابل راست آزمایی‌اند.سی و دو دقیقه سخنرانی فیضی هیچ نشانی از «منیت» نداشت. کارهای پیشین را نقض نکرد. گفت که از فکرِ جمعی در پیشبرد امور، بارها بهره گرفته و «صدایِ رسایِ متخصصان» بوده است. همواره از کاربلدها و متخصصان مشورت گرفته، درست به مثابه افزایش سهمِ استان از درآمدهای نفتی که ایده‌ای برخاسته از تفکر یکی از مشاورانش بوده است. راهبردِ فیضی در سیاست خارجی هم، ادبیات ممتازی داشت. راهبردِ او در راستای «استراتژی موازنه مثبت قوا» بود؛ آنچه که برای اولین بار در بازار مطرح شد.ادبیاتِ محمد فیضی، برای بازار اردبیل تازگی داشت. شعاری سخن نگفت. در مسیر توسعه سخن گفت.از غفلتی تاریخی در روزگاری که مناطق آزاد به مثابه نقل و نبات از ماکو گرفته تا انزلی در دورتا دور اردبیل گسترده شد و اردبیل نظاره‌گری بیش نبود. از بر باد رفتنِ فرصت‌هایی که در روزگار خوش دلارهای نفتی می‌توانست همه راههای شریانی اردبیل را جان ببخشد و در کالبد بی‌جان راه‌آهن بدمد. از چهره ملی سخن گفت. از روزهایی که طیفی خواسته و ناخواسته چوب لایِ چرخ توسعه اردبیل گذاشتند و حالا در قامت دایه‌هایی مهربان‌تر از مادر، بر سر مزارِ درماندگی و واماندگی اردبیل ناله و زاری می‌کنند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند.فیضی اصلاح‌طلب است؛ اما منهای ایده‌آلیسم‌هایی که مانع رفتار پراگماتیستی او شود. شاید به همین واسطه در چهارسال گذشته «جوان اولِ بهارستان» شده است. در عینِ جوانی «چهره‌ای ملی» برای اردبیل شده است. چرا که توانسته گره‌هایی را که پیش از او برای اردبیل باز نمی‌شد، به فنِ تدبیر و منطق بگشاید. سخنان محمد فیضی، کابوسِ پوپولیست‌ها بود. اقتدارِ شکننده مدعیان بَزَک کرده بهارستان، با نطقِ منطقی فیضی در هم شکسته شد. هنر سخنوری فیضی آخرین مُهر تایید بر این نکته بود که اصلاح‌طلبان همواره در «گفتمان و تفکر»، سر و گردنی بالاتر از اصولگرایان دارند. پیش از او دیگر کاندیداهای اصلاح‌طلب نیز نطق‌های وزینی داشتند، اما تراژدی اینجاست که همه کاندیداهای اصلاح‌طلب در فیلتر هیات نظارت استان غربال شده‌اند و اگر تهران نیز نظر مثبتی به آنها نداشته باشد؛ همه این نطق‌های دلنشین و راهبردی در دل بازار اردبیل دفن خواهد شد. 💥عضو شوید👇🔻https://t.me/Mehdi_jahandideh