۲۲ دی سالروز درگذشت شاعری با اشعار ناسروده🔸گفته میشود ابوسعید ابوالخیر (۳۵۷-۴۴۰ق) سه بیت شعر بیشتر نسروده است اما کشورهای هند، بنگلادش، پاکستان، افغانستان و برخی از کشورهای آسیای میانه، مشحون از صدها شعر و کتیبه‌ای است که به او منسوب است و بیش از ۱۸۰۰ رباعی از وی فهرست شده است. 🔸او کلمات و اشعار عاشقانۀ بسیاری را به حوزه تصوف و عرفان وارد کرد و از این لحاظ مورد اعتراض و شماتت بسیاری از عرفا قرار گرفت اما سبب شد تا عشق از عناصر بنیادینِ عرفان ایرانی شود و جای "عرفانِ زهدی" را بگیرد.🔸شاید علت انتساب این مقدار اشعار به نام او، نقشی است که در جایگزینی "خوف" با "دلسپردگی" در اعتقادات داشته است.🔸برخی از اشعار او در کتیبه‌ها:- گویند به حشر گفتگو خواهد بود، وان یار عزیز تندخو خواهد بود/از خیر محض جز نکویی ناید، خوش باش که عاقبت نکو خواهد بود. - عاشق که غمش بر همه کس ظاهر بود،جمعیت او تفرقهٔ خاطر بود/- دایم همه جا با همه کس در همه کار، میدار نهفت چشمِ دل جانب یار/