سیّدغلامرضا روحانی متخلص به "اجنه" ۲۱ اردیبهشت ۱۲۷۶ در مشهد بدنیا آمد‌پدر و جدش هر دو شاعر و از منشی

سیّدغلامرضا روحانی متخلص به "اجنه" ۲۱ اردیبهشت ۱۲۷۶ در مشهد بدنیا آمد‌پدر و جدش هر دو شاعر و از منشیان زمان قاجار بودند، او از ۱۹ سالگی سرودن شعر و از ۲۱ سالگی سرودن شعرِفکاهی را آغاز کرد.استاد جمال‌زاده او را "رئیس طایفه فکاهی سرایان" می‌نامد.روحانی به زبان مردم کوچه و بازار شعر می‌سرود و تکیه‌کلام‌ها، اصطلاحات و ضرب‌المثل‌های روزمره را بکار می‌برد و اشعار او آئینه تمام نمای گفتار و کردار و پندار توده مردم زمانه خویش است.مردم امروزه هم بسیاری از اشعار وی را به عنوان ضرب‌المثل بکار می‌برند بدون آنکه سراینده آن‌ها را بشناسند از جمله:- ماشین مشدی ممدلی، نه بوق داره نه صندلی!- حلوای تن تنانی، تا نخوری ندانی!- افاده‌ها طبق طبق، سگ‌ها به دورش وق و وق!- سپلشت آید و زن زاید و مهمان برسد!سیّدغلامرضا روحانی سرانجام ۸ شهریور ۱۳۶۴ در ۸۷ سالگی در تهران درگذشت.