نزدیک یک قرن از ساخت و اجرای این تصنیف میگذرد.اما افسوس که محتوای کلامش همچنان تازه است."تا کی به دل جوانی نکنم..."یا"خونها شده پامال آزادی اش خون‌بها است"شنیده نشدن و دیده نشدن ملت گویا دردی است همیشگی از سوی حکام که می آزارد و خشمگین میکند."ایران هنگام کار است"