«اندوه ۱»پروانه در حضور آتش است و باد، در سنگر تهاجم تا مزار کدام اقلیم پذیرای خاکسترش خواهد بود . . .من در اجاقِ شعله‌ورِ درونِ خویش می‌سوزمترکیبی از آتش و پروانه چون مرگ و زندگی!«اندوه ۲»به دامن مرگ آویخته است زندگی!به نجات خود از رنج مستمر...یگانه راه گریز، مرگ استو دنیا بر شالودهٔ رنج، استوارآنک،پیشکش تو باد تمامت من ای شقاوت مهربان!🔸جلال ملکشا@meleksha