«تبعید» نام من همزادە رنج است زادگاهم قریە اندوە . . . دست‌های فقر ، بند قنداق مرا پیچید و پس گهوا

«تبعید» نام من همزادە رنج است زادگاهم قریە اندوە . . . دست‌های فقر ، بند قنداق مرا پیچید و پس گهواره‌ام را جنباند! مادر من، مزرعه بی بار شوی مادر، ابر ، لیک همواره دستانش عقیم و سرد! این چنین من‌ رشد کردم ، تلخ! چون نهالی در کویری خشک راهوارم بود ،…"تاراندن"  ناوم هامزای ئازارە  گوندەکەم نزیکی خەم.... دەستەکانی هەژاری،  بەنی باوڵکەمی پێچاند و لانکەمی جووڵاند!دایکم، کێڵگەی بێبەر بوو،  هاوڕێی دایکم، هەور بوو،  بەڵام هەمیشە دەستەکانی بێبەر و سارد بوو!  بەم شێوەیە گەورە بووم، تاڵ!  وەک نەمامێک لە بیابانێکی وشک...  ئەسپی نائومێدیم ڕێگای خۆی دەبڕی،  و نەمدەزانی  کە ئومێدی سەوزم لە کوێ  لەم کێڵگە فراوانەدا، هەی لێ بکەم، مەخابن!  بۆیە ڕووم کردە سەر مێژووی باووباپیران،  بەڵام تەنیا خوێن و خەم و ئازارم بینی!  هەر لاپەڕەیەکی پڕ لە خوێن و فرمێسک،  هەر وشەیەک چیرۆکی هۆز و ئازارێک  بوو،  وەکوو چەکوشێک، دەبارییە سەر سەرم!  بەم شێوەیە گەورە بووم، تاڵ!  ڕەگەکانم لە زەوییەوە، لقەکانم بەرەو ئاسمان؛  بەڵامبە پاڕانەوە، بە دڵێکی تووڕەوە،  بە سینەیەکی پڕ ڕق و کینە،  و لێوێک ئاشنا بە ئاه و ناڵین!  کێڵگەکەم لە من نائومێد بوو،  من بێتوانا بووم، خاک ڕیشەکانمی فڕێ دا!  ئەسپی نائومێدیم حیلکاندی،  کێڵگەکە ڕای کرد بەرەو زەوییەکی تاڵ...  بەرەو شار!  ئێستا، لێرە،  لەنێو ئاسن و ئۆتۆمۆبێل و دووکەڵ و کۆمەڵێک خەڵکی بێگانە،  تەنیام!  ئێستا، لێرە،  ئەسپەکەم بە حیلکەیەکی وەحشی ئاخوڕئاسا پۆزەی بە مندا دەماڵێت!  ئێستا، لێرە،  وەک ونبوویەک لە کاکەشانێکی (مەوڵەق) دوور،  لە زەوی بڕاوم، لە ئاسمان نائومێد!  پیاوێکی لادێ!  ئەو کەسەی لە خاک دەڕوێ،  کەی دەتوانێ لە خاک دڵ هەڵکەنێت؟!  ناخۆش کەوتوویت لەگەڵ ئەسپی بێهوودەیییەکانت،  لە ئەستەڵە گەرم گومانییەکەت بمێنە، خۆش بە!  پیاوێکی لادێ!  جەلال مەلکشاوەرگێڕانی شیما.