نیست در شهر نگاری که دل ما ببردبختم ار یار شود رختم از این جا ببردکو حریفی کش سرمست که پیش کرمشعاشق سوخته دل نام تمنا ببردباغبانا ز خزان بی‌خبرت می‌بینمآه از آن روز که بادت گل رعنا ببردرهزن دهر نخفته‌ست مشو ایمن از اواگر امروز نبرده‌ست که فردا ببرددر خیال این همه لعبت به هوس می‌بازمبو که صاحب نظری نام تماشا ببردعلم و فضلی که به چل سال دلم جمع آوردترسم آن نرگس مستانه به یغما ببردبانگ گاوی چه صدا بازدهد عشوه مخرسامری کیست که دست از ید بیضا ببردجام مینایی می سد ره تنگ دلیستمنه از دست که سیل غمت از جا ببردراه عشق ار چه کمینگاه کمانداران استهر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببردحافظ ار جان طلبد غمزه مستانه یارخانه از غیر بپرداز و بهل تا ببردتعبیر غزل:همواره چشم به کمک دیگران می دوزید و منتظر هستید تا با یاری آن ها در کارها موفق شوید. دچار سرگردانی شده اید اما بهتر است برای حل مشکلات و پیدا کردن راه درست از استعدادهای ذاتی خود بهره گیرید.به خداوند توکل کنید و از او یاری بجویید که در همه حال مراقب بندگان خویش می باشد. دلتنگی ها برطرف خواهد شد.https://t.me/joinchat/AAAAAEee6wdzH6Ai3JJhgA