انا لله و انا الیه راجعونبه اطلاع می رسانیم محمد امیر خوشصحبتان نازنین ما و پدر بزرگوارش، در راه باز

انا لله و انا الیه راجعونبه اطلاع می رسانیم محمد امیر خوشصحبتان نازنین ما و پدر بزرگوارش، در راه بازگشت از زیارت امام رئوف حضرت رضا ع، خاک و خاکیان را وداع کرده و به آسمان سفر کرده اند تا در منزلگاه های آباد مولایانشان با روسفیدی سکنی گزینند.خدا می داند که او برای دوستان و نزدیکانش نه فقط یک رفیق صادق که یک دلیل روشن بود که با همه دردهای گفته و ناگفته اش که گاه بر او چیره می شد، لبخند و مهربانی و دلسوزی اش را از آنها دریغ نمی کرد که:در پرده سوز و ساز هم می خندیم/ با داغ درون گداز هم می خندیم.کسی که بدون ادعای وارستگی، وارسته بود و در معرفی خود تقصیر کار.کسی که در برابر دست های پینه بسته و پیشانی های پر چروک و قامت های خم شده از بار سنگین زندگی غیر عادلانه، بی تفاوت نبود و در این امر زبانی صریح داشت و به خوشایند احدی نمی اندیشید.آثار قلمی اش چه آنها که خود نگاشته بود و چه مطالب بسیاری که به همت والایش در طی سالیان، در مطبوعات و رسانه ها منتشر شده است، همه، تعهد او به انسانیت را فریاد می زنند و آنها که او را آنچنان که باید می شناختند، چه امیدها که به او و آینده اش نبسته بودند.او بود که «انجمن مردمی امام صادق ع» را تأسیس کرد و در همه این سالها از هر کاری که از دستش برمی آمد برای خانوارهای تحت پوشش انجمن و موارد اضطراری که به او معرفی میشد دریغ نکرد و این همه را یارانش در انجمن و نیز خانوارها و ایتام آن، به خوبی شهادت می دهند.همچنین او «حرکت منها» را برای «اعتراض به آنچه نباید باشد» شکل داد و در معرفی آن اینگونه نوشت: (جامعه مطلوب انسان ها  «جامعه ای است که عوامل رشد انسانی در آن موجود باشد و موانع این رشد مفقود»؛ یعنی جامعه ای منهای تبعیض، ظلم، تحقیر، جهل، گرسنگی، سرمایه سالاری، استبداد و ... و این نقطه آغاز حرکت ماست). او برای این فعالیت نیز چشم اندازی قائل بود که البته تقدیر، طور دیگری رقم خورد.و امروز ماییم که اگرچه باور نبودنش برایمان سخت جانکاه است و اگرچه او در دل ما و نیز در آثارش، حضوری روشن دارد، اما با هزار دریغ و آه و افسوس، به کوچ کاروانی از محبت و اندیشه نشسته ایم و البته او خود راضی به آنچه خدایش نصیب کرده است.جا دارد که این جا قولی از مرحوم قیصر امین پور را خطاب به او نقل کنیم:«سلام! تو که سرشارترین سلام آشنایی بودی، چگونه است که این بار بی خداحافظی ترین جدایی را برگزیدی؟ ای شدیدترین گل! ای زودترین باغچه شکفتن! ای نابهنگام ترین شکل پایان و ای شدیدترین شروع ناتمام!...»والسلام علینا و علی عبادالله الصالحین.