‍ دردی که متحول نشده باشد،منتقل خواهد شد !وقتی به مشکلات مشترک در شجره خانوادگی افراد مراجعه میکنیم به این حقیقت میرسیم که نه تنها ما از نظر فیزیولوژی ، ژن ها را به ارث میبریم بلکه در بسیاری از مواقع ،به شیوه ای ناخودآگاه ، زخم ها و کارهای ناتمام گذشتگان خود را نیز زنجیروار به دوش میکشیم! آقای کارل گوستاو یونگ روانشناس شهیر سوئیسی اولین کسی بود که اصطلاحی بنام «ناخودآگاه جمعی » را در روانشناسی مطرح کرد . ناخودآگاه جمعی خزانه ای عظیم است که همه فضیلت ها و رذیلت های آبا و اجداد ما در آن جمع شده است و همانند یک میراث روانی و یا «دی ان ای» روانی به دیگران انتقال پیدا میکند.زخم ها و کارهای ناتمام ما یا از طریق ناخودآگاه جمعی و یا از طریق رفتار های غلط و ناهوشیار به بعد از ما انتقال می یابد !یکی از اهداف رسیدن به خودآگاهی رهایی از این چرخه بیمار است تا ما بالاخره بتوانیم هوشیارانه خودمان بشویم و افکار و احساسات و تمایلات واقعی خودمان را داشته باشیم .زمان و انرژی که بر روی شفای زخم های خودمان میگذاریم نه تنها ما را از زنجیرهٔ معیوب خارج میکند بلکه بر بیشمار انسان های بعد از ما نیز اثر خواهد گذاشت.https://t.me/Mentalhealthchannel