نگرانی یعنی مدام تصویر چیزی رو که نمی‌خوای اتفاق بیفته، در ذهنت بسازی و دوباره و دوباره بهش توجه کنی.ذهن تو همیشه تفاوت «می‌خوام این اتفاق بیفته» و «می‌ترسم این اتفاق بیفته» رو به شکلی که ما تصور می‌کنیم درک نمی‌کنه؛ چیزی که بهش توجه و انرژی بیشتری می‌دی، تبدیل به تصویر پررنگ‌تری در ذهن می‌شه.وقتی ساعت‌ها نگران یک اتفاقی، در واقع داری همون سناریو رو در ذهنت تمرین می‌کنی؛تصویرش می‌کنی، احساسش می‌کنی، براش داستان می‌سازی و مدام بهش برمی‌گردی.و اینجاست که نگرانی می‌تونه شبیه «دعا کردن برای چیزی که نمی‌خوای» بشه.نه به این معنی که هر چیزی که بهش فکر کنیم حتماً در دنیای بیرون اتفاق می‌افته؛بلکه چون افکار تکرارشونده روی احساسات، توجه، تصمیم‌ها و رفتار ما اثر می‌ذارن و می‌تونن ما رو در مسیر همون چیزی قرار بدن که مدام بهش فکر می‌کنیم.پس هر وقت دیدی ذهنت داره یک اتفاق ناخواسته رو بارها و بارها مرور می‌کنه، از خودت بپرس:«آیا واقعاً می‌خوام این تصویر رو این‌قدر در ذهنم تکرار کنم؟»گاهی لازم نیست با فکر بجنگی؛فقط کافیه توجهت رو از چیزی که نمی‌خوای، به چیزی که می‌خوای تجربه کنی برگردونی.@mentalskills🌙✨🌙✨🌙✨🌙✨🌙✨