راه اول، مبارزه با آن است؛در برابرش مقاومت کنید، مدام تحلیلش کنید، با آن بحث کنید و برای تغییر دادنش عجله داشته باشید.اما هرچه بیشتر با احساس بجنگید، بیشتر در آن غرق می‌شوید.مثل ریختن یک قطره رنگ در آب؛هرچه بیشتر آن را هم بزنید، آب کدرتر می‌شود.راه دوم، اجازه دادن است.به احساس توجه کنید، با آن نفس بکشید و اجازه دهید همان‌طور که هست، برای مدتی وجود داشته باشد؛بدون اینکه مجبور باشید فوراً تغییرش دهید یا از بین ببرید.مثل قطره‌ای از رنگ که آرام در آب ساکن می‌افتد؛به‌تدریج پخش می‌شود، مسیر خودش را طی می‌کندو سرانجام، آب دوباره به شفافیت می‌رسد.ذهن‌آگاهی قرار نیست ذهن را خالی کند؛قرار نیست احساسات ناخوشایند را متوقف یا حذف کند.ذهن‌آگاهی یعنی دست از جنگیدن با آنچه همین حالا درون ما وجود دارد برداریم.آرامشی که دنبالش می‌گردید، همیشه آن‌سوی کنترل کردن نیست؛گاهی درست در آن‌سوی پذیرفتن و اجازه دادن منتظر شماست.@mentalskills