در ژئوپلیتیک یک قانون ساده وجود دارد:دوستی دائمی نیست؛ فقط منافع دائمی وجود دارد.اما چرا؟اول؛ بازیگر

در ژئوپلیتیک یک قانون ساده وجود دارد:دوستی دائمی نیست؛ فقط منافع دائمی وجود دارد.اما چرا؟اول؛ بازیگران ژئوپلیتیک انسان‌ها نیستند، دولت‌ها هستنددولت‌ها احساس ندارند، اخلاق ندارند؛ فقط یک چیز برایشان مهم است: منافع ملی و بقاء.مصداق تاریخی:در جنگ جهانی دوم، آمریکا و بریتانیا با اتحاد جماهیر شوروی هم‌پیمان شدند؛ درحالی‌که شوروی تا چند سال قبل «دشمن ایدئولوژیک مطلق» غرب بود.هدف نه دوستی با استالین، بلکه شکست آلمان نازی بود.به محض پایان جنگ، همین اتحاد ظرف کمتر از دو سال فروپاشید و جنگ سرد آغاز شد (۱۹۴۷).اگر اخلاق یا دوستی معیار بود، ناتو نباید علیه شریک دیروزش صف‌آرایی می‌کرد.دوم؛ در سطح جهانی هیچ قدرت بالادستی واقعی وجود ندارد.نه پلیس جهانی، نه دادگاه الزام‌آور، نه قانون اجراشونده.هر کشور مجبور است روی خودش حساب کند.بی‌اعتمادی ساختاری اجتناب‌ناپذیر است.مصداق تاریخی:حمله آمریکا به عراق (۲۰۰۳) بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل انجام شد.وقتی منافع آمریکا تعریف شد، سازمان ملل عملاً دور زده شد.یا حمله روسیه به اوکراین (۲۰۱۴ و ۲۰۲۲)؛ با وجود ده‌ها قطعنامه و محکومیت، هیچ سازوکار واقعی برای توقف آن وجود نداشت.این یعنی سازمان‌های بین‌المللی تا جایی معنا دارند که با منافع قدرت‌ها تضاد پیدا نکنند.سوم؛ منافع کشورها دائماً تغییر می‌کندجمعیت، منابع، تکنولوژی و تهدیدها عوض می‌شوند.وقتی منافع تغییر کند، دوست دیروز می‌تواند دشمن امروز باشد و بالعکس.مصداق تاریخی:چین و آمریکادهه ۱۹۷۰: متحد تاکتیکی علیه شوروی (سفر نیکسون به پکن، ۱۹۷۲)دهه ۲۰۱۰ به بعد: رقیب راهبردی و دشمن اقتصادی–تکنولوژیکچهارم؛ اتحادها ابزارند، نه تعهد اخلاقیکشورها تا وقتی کنار هم می‌مانند که برای هم مفید باشند.وقتی منافع حیاتی تهدید شود، اخلاق و دوستی کنار می‌رود.مصداق تاریخی:فرانسه و بریتانیاقرن‌ها دشمن خونین بودند (جنگ‌های ناپلئونی)،اما با ظهور آلمان متحد شدند (قرن ۲۰).ترکیه و ناتوعضو ناتوست، اما:از روسیه S-400 می‌خرد.چون اولویت، امنیت ملی ترکیه است نه وفاداری ایدئولوژیک.جمع‌بندی تحلیلیپس دفعه بعد که شنیدید کشوری «دوستی واقعی» دارد، به یاد داشته باشید:در ژئوپلیتیک، دوست و دشمن موقتی‌اندمنافع دائمی‌انداخلاق، شعار، ارزش و حتی اتحادها، همگی تابع بقاء و قدرت‌انداین همان منطق سخت و بی‌رحم سیاست جهانی است.