.🖍 جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدنآنک آموخت مرا همچو شرر خندیدنگرچه من خود ز عدم دلخوش و خندان زادمعش

.🖍 جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدنآنک آموخت مرا همچو شرر خندیدنگرچه من خود ز عدم دلخوش و خندان زادمعشق آموخت مرا شکل دگر خندیدناین دو بیت شعر کلا در مورد شادی و اصل شاد بودن است. مولانا درین شعر شادی را هدیه خداوند میداند هدیه ای که هم به او داده شده و هم به همه جهان و جهانیان او شادی و خوشی را اصل وجود خود میشمارد و میگوید من اصلا خرم و خندان به دنیا آمدم ولی در اثر لطافت های عشق نوعی دیگر از شادی را هم تجربه کردم و همچنین می گوید که عشق، انسان را به سطحی بالاتر از شادی و خندیدن می‌رساند و به او شکلی عمیق‌تر از خندیدن را می‌آموزد. #مولانا🆑 @mevlana_shams 🌸🍃