آخرین گفت و گوی رستم و سهراب، پیش از کشته شدن پسر توسط پدرخوانش اسماعیل قادرپناهبدو گفت کاین بر من ا

آخرین گفت و گوی رستم و سهراب، پیش از کشته شدن پسر توسط پدرخوانش اسماعیل قادرپناهبدو گفت کاین بر من از من رسیدزمانه به دست تو دادم کلیدتو زین بیگناهی که این کوژپشتمرابرکشید و به زودی بکشتبه بازی بکویند همسال منبه خاک اندر آمد چنین یال مننشان داد مادر مرا از پدرز مهر اندر آمد روانم بسرهرآنگه که تشنه شدستی به خونبیالودی آن خنجر آبگونزمانه به خون تو تشنه شودبراندام تو موی دشنه شودکنون گر تو در آب ماهی شویو گر چون شب اندر سیاهی شویوگر چون ستاره شوی بر سپهرببری ز روی زمین پاک مهربخواهد هم از تو پدر کین منچو بیند که خاکست بالین منازین نامداران گردنکشانکسی هم برد سوی رستم نشانکه سهراب کشتست و افگنده خوارترا خواست کردن همی خواستارچو بشنید رستم سرش خیره گشتجهان پیش چشم اندرش تیره گشتبپرسید زان پس که آمد به هوشبدو گفت با ناله و با خروشکه اکنون چه داری ز رستم نشانکه کم باد نامش ز گردنکشانبدو گفت ار ایدونکه رستم توییبکشتی مرا خیره از بدخوییز هر گونه‌ای بودمت رهنماینجنبید یک ذره مهرت ز جایچو برخاست آواز کوس از درمبیامد پر از خون دو رخ مادرم...@meyguon