📚 تحلیل اصل کلی در ظهورات امر و تطبیق آن بر مسئلۀ نماز با لباس نجس🔍 اصل کلی:در فهم ظهورات امر (دست

📚 تحلیل اصل کلی در ظهورات امر و تطبیق آن بر مسئلۀ نماز با لباس نجس🔍 اصل کلی:در فهم ظهورات امر (دستورات شرعی)، یک قاعده وجود دارد:🔸اگر امر به چیزی خلاف طبع و سخت تعلق بگیرد (مثل برهنه شدن در نماز)، ظهور در تحریص و تشویق دارد، نه وجوب.🔹اما اگر امر به چیزی مطابق میل و عادت تعلق بگیرد (مثل نماز خواندن با لباس نجس)، ظهور در جواز و ترخیص دارد، نه وجوب.🔆مثال ساده:فرض کنید کسی از شما بپرسد: «این سیب را بخورم یا نه؟» و شما پاسخ دهید: «بخور!»این جمله گرچه به شکل امر بیان شده، اما ظهور در وجوب ندارد؛ بلکه معنایش این است: «مانعی ندارد، بخور!»اینجا امر در مقام ترخیص است، نه الزام.تطبیق بر مسئلۀ نماز با لباس نجس:۱. امر به نماز برهنه:برهنه شدن برای نماز خلاف عادت و طبع است.بنابراین، این امر ظهور در تحریص و تشویق دارد، نه وجوب.یعنی نماز برهنه مستحب است، نه واجب.۲. امر به نماز با لباس نجس:نماز خواندن با لباس نجس مطابق عادت است (چون مردم معمولاً ترجیح می‌دهند با لباس نماز بخوانند).بنابراین، این امر ظهور در جواز و ترخیص دارد، نه وجوب.یعنی نماز با لباس نجس جایز است، نه واجب.نتیجه:این دو امر (نماز برهنه و نماز با لباس نجس) دو مصداق از واجب نیستند.یکی ترخیص (نماز با لباس نجس) و دیگری ترغیب (نماز برهنه) است.بنابراین، مکلف مخیر است:اگر بخواهد، با لباس نجس نماز بخواند (جواز).اگر بخواهد، برهنه نماز بخواند (استحباب).🕌 این تحلیل نشان می‌دهد چگونه اصول فقهی در فهم روایات و احکام شرعی به کار می‌آیند و به حل تعارضات کمک می‌کنند.برای اطلاعات بیشتر این مقاله را بخوانید:📝وظیفه مصلی در صورت انحصار لباسش در لباس متنجس🔗https://B2n.ir/t62311#فقه #اصول_فقه #نماز #یادداشت_محقق——-🌐 مرکز فقهی امام محمد باقر علیه السلام🌐 https://m-feqhi.ir/🆔 @mfeqhi