آيا مرا دوست داري ؟بعد از همه آن چه بودآيا هنوز مرا دوست داري ؟منعلي رغم همه آن چه که بودتو را دوست مي دارم  من نمي  توانم قبول کنم که گذشته  ها گذشتهو گمان مي  کنم تو همين حالا اين جاييلبخند مي  زني و دستانم را در دست مي  گيريو شک مرا به يقين مبدل مي  کنياز ديروز هيچ سخن مگوموهايت را شانه کن و مژه  هايت را آرايش کنروزگار سپري شدهو تو هم چنان ارزشمنديو بدان نه از توچيزي کاسته شدهو نه از عشق اي عشق مناگر محبت نبود  انسان هم انسان نمي  شدماهمانند دو کودکي بوديمدر تصميم هاي مان و غرورمان و سايه هاي دعواهامانو بارها و بارها شده که تو خشمگين از کنارم رفته باشيو بارها هم شده  که لج بازي  هاي من گل کرده باشد   و چه بسا نامه نگاري هاي مان قطع مي شدو هم چنين هديه دادن هايمانوليهر چه بر دشمني هامان مي افزوديم عشقمانهم چنان بزرگ تر از اشتباهاتمان بوداين عشقآتشي در درون ماستو رفيق ما و رفيق نجواهاي شبانه ماست  و کودکي استکه با او مدارا مي  کنيمو دوستش داريم چه زماني که با ما مي  گريد و چه آن زمان که ما را مي  گرياند غم  هاي ما همه از اوستو هنگامي که اشکي و غمي به ما مي  دهدما بيشترش را از او طلب مي  کنيم دستت را به من بدهتو هم چنان زنبق منيو محبوب منيعلي  رغم آن چه که بين ما بوده آيا دوستم داري ؟من دوستت دارمدوستت دارمدوستت دارمنزار قبانياشاره به هیچکس@mhnemati1982