رفتار دندان هنگام جویدنپاسکال مانیه توضیح می‌دهد که دندان به‌گونه‌ای طراحی شده است که بتواند روزانه هزاران بار نیروهای فشاری، کششی و برشی را بدون آسیب جدی تحمل کند. این توانایی، نتیجه همکاری هماهنگ بین مینا، عاج و ناحیه اتصال آن‌ها (DEJ) است.هنگام جویدن، ابتدا نیرو به سطح مینای دندان وارد می‌شود. مینا با سختی بالای خود در برابر سایش و فشار مقاومت می‌کند، اما به‌تنهایی توان تحمل همه تنش‌ها را ندارد. این نیرو سپس از طریق DEJ به عاج منتقل می‌شود. عاج به دلیل ساختار انعطاف‌پذیر خود، بخش زیادی از انرژی را جذب کرده و تنش‌ها را در سراسر دندان پخش می‌کند. این توزیع یکنواخت نیرو، از ایجاد تمرکز تنش و گسترش ترک‌ها جلوگیری می‌کند.هرگونه تغییر در این تعادل، مانند از دست رفتن بافت سالم، ایجاد حفره‌های بزرگ یا ترمیم‌های نامناسب، می‌تواند مسیر انتقال نیرو را تغییر دهد. در چنین شرایطی، تنش‌ها در نقاط خاصی متمرکز شده و احتمال ایجاد ترک، شکست کاسپ‌ها یا حتی شکست کامل دندان افزایش می‌یابد.به همین دلیل، هدف درمان در دندانپزشکی بایومیمتیک تنها جایگزینی بافت از دست‌رفته نیست، بلکه حفظ یا بازسازی این الگوی طبیعی انتقال نیرو است. هرچه ترمیم بتواند رفتار مکانیکی دندان سالم را بهتر تقلید کند، عملکرد و دوام آن نیز بیشتر خواهد بود.@Mid_Mesial_Canal