🚨 پرونده فان: عملیات ایکس‌لارج؛ روزی که سیا «جنگ سرد» را با شوخی‌های دبیرستانی اشتباه گرفت!♦️ کلاوز

🚨 پرونده فان: عملیات ایکس‌لارج؛ روزی که سیا «جنگ سرد» را با شوخی‌های دبیرستانی اشتباه گرفت!♦️ کلاوزویتس، نظریه‌پرداز بزرگ نظامی می‌گوید: «جنگ، ادامه‌ی سیاست است.» اما ظاهراً فراموش کرده بود اضافه کند که گاهی جنگ، ادامه‌ی عقده‌های فرویدیِ استراتژیست‌های آمریکایی است! در اوج جنگ سرد، وقتی دانشمندان در لوس‌آلاموس روی شکافت هسته‌ای کار می‌کردند، دپارتمان جنگ روانی سیا (OPC) طرحی داد که دکترین نظامی را رسماً به یک استندآپ کمدیِ کثیف تبدیل کرد: بمبارانِ هواییِ خطوط مقدم شوروی با کاندوم‌های هیولایی!♦️ اما این سلاحِ نامتعارف یک چاشنیِ روانیِ مرگبار داشت. قرار بود روی تمام جعبه‌ها با مهر رسمی پنتاگون و فونت درشتِ روسی نوشته شود: سایز کوچک (Small) - جیره‌ی استانداردِ پیاده‌نظامِ ارتش ایالات متحده!بیایید با عینکِ طنز به کابوسِ لجستیکیِ این شاهکار نگاه کنیم:⭕ بحرانِ آیرودینامیکِ لاتکس در پنتاگون:♦️ فقط این صحنه را در ذهن مرور کنید: ژنرال‌های چهارستاره‌ی آمریکایی که سینه‌شان از مدال‌های جنگ جهانی دوم سنگینی می‌کند، در تاریک‌ترین اتاقِ پنتاگون دور میز بلوط نشسته‌اند و با خط‌کش مهندسی، سرِ «قطر و طولِ تاکتیکیِ» این سلاح پلاستیکی دعوا می‌کنند! یکی از ژنرال‌ها با جدیت فریاد می‌زند: «قربان، اگر سایزش را زیادی بزرگ بگیریم، روس‌ها می‌فهمند بلوف می‌زنیم. باید دقیقاً روی مرزِ گودزیلا و انسان طراحیش کنیم!»⭕ کمدیِ تراژیکِ رفیق ایوان در سیبری:♦️ هدفِ روان‌شناختی این بود که سربازِ روسِ سرمازده با دیدن این محموله، دچار فروپاشیِ مطلقِ اعتمادبه‌نفس شود. سیا با جدیت پیش‌بینی می‌کرد که مأمورانِ پارانوئیدِ ک‌گ‌ب (KGB)، این محموله‌ها را با لباس‌های ضدِ تشعشعِ هسته‌ای جمع کرده و به آزمایشگاه‌های زیرزمینی مسکو بفرستند. احتمالاً دانشمندانِ شوروی ماه‌ها روی این لاتکس‌ها تحقیق می‌کردند تا بفهمند پنتاگون دقیقاً چه اورانیومِ غنی‌شده‌ای در جیره‌ی غذاییِ سربازانش می‌ریزد که به چنین ابعادِ هیولایی و وحشتناکی رسیده‌اند!⭕ خطرِ مرگبارِ آتش خودی:♦️ این محموله‌های شرم‌آور قرار بود با بالون‌های هواشناسی رها شوند. ناگهان یک افسرِ لجستیک دستش را بالا برد و پرسید: «قربان، اگر روی آسمان اروپا باد برگردد چه؟» کابوسِ واقعی همین بود! بارشِ هزاران کاندومِ غول‌پیکر با آرمِ ارتش آمریکا روی سقفِ کافه‌های پاریس، واتیکان یا لندن! هیچ سفیری در تاریخ دیپلماسی نمی‌توانست چنین بمبارانِ لاستیکیِ شرم‌آوری را برای متحدانِ اروپاییِ آمریکا ماله بکشد.⭕ دفاعِ انتحاری از بودجه در کنگره:♦️ پروژه‌های سیاه نیاز به بودجهِ مخفیِ کنگره داشتند. رئیس سیا باید در یک جلسه‌ی محرمانه، به سناتورهای پیر، خشک‌مذهب و محافظه‌کارِ آمریکایی توضیح می‌داد که چرا می‌خواهد میلیون‌ها دلار از پولِ مالیات‌دهندگانِ مسیحی را به یک کارخانه‌ی لاستیک‌سازی بدهد تا «ابزارِ جلوگیریِ سایز دایناسور» برای پرتاب به آسمانِ شوروی تولید کند! ردیف بودجه قرار بود چه باشد؟ تسلیحاتِ بازدارنده‌ی لاستیکی؟!♦️ در نهایت، این نبوغِ بیمارگونه که تجسمِ خالصِ وحشتِ واشنگتن از برتریِ عددیِ ارتش سرخ بود، توسط ژنرال‌های عاقل‌تر در نطفه خفه شد. آن‌ها می‌دانستند که اگر شوروی یکی از این بالون‌ها را سالم بگیرد و روی میزِ شورای امنیتِ سازمان ملل بگذارد، ایالات متحده تا سه قرنِ آینده سوژه‌ی خنده‌ی دیپلمات‌ها خواهد بود.♦️ پرونده‌ی «عملیات ایکس‌لارج» بسته شد، اما به ما نشان داد که در اوج تنش‌های جنگ سرد، نخبگانِ استراتژیست با مدارکِ دکترای هاروارد، وقتی از بمب اتم ناامید می‌شوند، چگونه تاکتیک‌های نظامی را با شوخی‌های دبیرستان عوض می‌کنند. این احمقانه‌ترین بمبی بود که هرگز منفجر نشد، اما خنده‌دارترین ترکش‌های تاریخ جنگ روانی را به جا گذاشت!⚔️ @Military_land 🛡️