⭕ فراتر از هیاهوی رسانه‌ای؛ تاملی آکادمیک بر چرایی فروریزی یک دکترینطی روزهای گذشته، چند مطلب تحلیلی با فضایی فان در کانال داشتیم. البته چند تحلیل از موضوعاتِ تقریباً مشابه دیگر هم آماده کرده‌ام که به مرور زمان منتشرشان می‌کنم، اما خودتان می‌دانید که توقف در این فضا، اساساً سبک اصلی من نیست و امروز زمان پرداختن به یک بحث کاملاً جدی و استخوان‌دار است.قطعا در این مدت تحلیل‌های رسانه‌ای زیادی را دیده‌اید و حتماً بارها با خودتان فکر کرده‌اید که:🔶 اصلاً چرا به ما حمله شد؟؟!سال‌ها در ادبیات استراتژیک کشور، این انگاره به عنوان یک اصل بدیهی ترویج می‌شد که دستیابی به «آستانه هسته‌ای» می‌تواند چتری از مصونیت مطلق را برای دکترین‌های امنیتی به ارمغان آورد. اما واقعیت عریان و خشن میدان در ۹ اسفند نشان داد که میان فرمول‌های انتزاعی بازدارندگی و دینامیک‌های بی‌رحم رئال‌پولیتیک، شکافی ژرف وجود دارد.در مقاله‌ای که آماده کرده‌ام، با عبور از تحلیل‌های سطحی و روزمره، این معادله را از زاویه علم استراتژی و تئوری بازی‌ها کالبدشکافی کرده‌ایم:♦️ تله مرگبار آستانه‌نشینی: آیا آنچه رخ داد، صرفاً یک غافلگیری تاکتیکی بود، یا خودِ توقف در فاز «پیشابمب» به محرک اصلی دشمن برای حمله پیش‌دستانه تبدیل شد؟♦️ پارادوکس ایدئولوژی و سخت‌افزار: گره زدن آرمان‌های ایدئولوژیکِ تهاجمی به سازوکارهای تدافعیِ ناکافی، چگونه ادراک تهدید را در اتاق‌های جنگ مقابل تغییر داد؟♦️ مدل پیونگ‌یانگ در برابر تهران: بررسی تطبیقیِ اینکه چرا کره شمالی موفق به خلق بازدارندگی شد، اما دکترین ما در پرخطرترین تله ژئوپلیتیک قرن بیست‌ویکم افتاد.⭕ پستی که در ادامه می‌خوانید، بخش اولِ این مقاله است.تحلیل جامع این بحران در چند بخش تدوین شده و ان‌شاءالله روی بخش‌های بعدی نیز کار خواهم کرد و پس از ویرایش، به مرور در کانال بارگذاری می‌شوند تا تصویر این رویداد راهبردی به‌طور کامل پیش روی شما قرار گیرد.👇👇👇👇👇⚔️ @Military_land 🛡️