بر اساس ارزیابی منتسب به اتاق فکر انرژی کاخ سفید، تداوم وضعیت موجود در قبال جمهوری اسلامی ایران دیگر صرفاً یک گزینه راهبردی تلقی نمی‌شود، بلکه در صورت تأیید این ارزیابی، تغییر بنیادین در ساختار سیاسی ایران به یک ضرورت برای حفظ ثبات انرژی منطقه تبدیل شده است.منطق اصلی این رویکرد، آسیب گسترده وارد شده به زیرساخت‌های انرژی کشورهای عربی و زمان‌بر و پرهزینه بودن فرآیند بازسازی آنها عنوان می‌شود. در چنین شرایطی، ادامه یک جنگ فرسایشی می‌تواند به معنای گسترش تدریجی حملات به زیرساخت‌های باقی‌مانده انرژی ایران نیز باشد؛ سناریویی که در نهایت ظرفیت تولید، پالایش، انتقال و صادرات انرژی در کل منطقه را با کاهش شدید مواجه خواهد کرد.بر همین اساس، در این ارزیابی، هدف مطلوب صرفاً پایان جنگ یا تضعیف توان نظامی جمهوری اسلامی نیست، بلکه ایجاد یک گذار سیاسی در ایران پیش از آن است که بخش بیشتری از زیرساخت‌های حیاتی انرژی کشور از بین برود. حفظ ظرفیت‌های نفت، گاز، پالایش، پتروشیمی و شبکه انتقال ایران می‌تواند این امکان را فراهم کند که پس از پایان درگیری، ایران در بازسازی و تثبیت بازار انرژی منطقه نقش داشته باشد و ظرفیت عرضه سوخت خاورمیانه در کوتاه‌ترین زمان ممکن به سطوح پیش از جنگ بازگردد.نگرانی راهبردی در این سناریو آن است که ادامه جنگ به شکل فرسایشی، هم‌زمان زیرساخت‌های انرژی کشورهای عربی و ایران را هدف قرار دهد. در چنین وضعیتی، ظرفیت انرژی منطقه ممکن است برای یک دوره طولانی به‌طور محسوسی کاهش یابد؛ مسئله‌ای که علاوه بر اقتصاد کشورهای منطقه، مستقیماً امنیت انرژی متحدان ایالات متحده، به‌ویژه کشورهای اروپایی وابسته به جریان پایدار انرژی، را تحت تأثیر قرار خواهد داد.در نتیجه مسئله اصلی برای واشنگتن صرفاً شکست جمهوری اسلامی نیست؛ بلکه پایان دادن به جنگ پیش از آن است که تخریب زیرساخت‌های انرژی به نقطه‌ای غیرقابل بازگشت برسد. از این منظر، حفظ ظرفیت تولید و صادرات انرژی ایران پس از تغییر سیاسی احتمالی، بخشی از محاسبات کلان امنیت انرژی آمریکا و متحدانش محسوب می‌شود.میلیتاری در پارسی@militaryinpersian