داشتم یک پست در نقد مجموعه داستانی ایرانی می خوندم که نقد بسیار تندی بود. کتاب رو نخوندم پس نظری در مورد نقدها ندارم اما یک کامنت ترسناک پای پست میخکوبم کرد. نوشته بود؛ ادبیات سلیقه ست بهتره اصلا نقد نشه، نقد برای علمه!کمر علمِ نقد ادبی، تاریخ ادبیات، روایت شناسی و... شکست. گویا این روزها ادبیات رو تنها تفریح و سرگرمی فرض می کنن که بدون شناخت و مطالعه ی درست می شه پابرهنه واردش شد و اعمال نظر کرد که علم نیست و سلیقه است! در مورد سلیقه هم لازمه این مساله رو در نظر داشته باشیم، تنها سلیقه ی یک منتقد اهلِ فن قابل تامله نه سلیقه ی افرادی که ادبیات رو دم دستی فرض می کنن و برای پر کردن اوقات فراغت گاهی بهش سرک می کشن.