من طاقتم تمام شده ست، من حس می کنم که وقت ندارم، من با رسوبِ کندِ حوادث قانع نمی توانم شد، من قانع ن

من طاقتم تمام شده ست، من حس می کنم که وقت ندارم، من با رسوبِ کندِ حوادث قانع نمی توانم شد، من قانع نمی توانم شد، من رشوه ای نخواهم شد، من تقلید در نخواهم آورد، من فکرم را فدای سلام و علیک و لق لق و آداب معاشرت نخواهم کرد، من خود را نگاه خواهم داشت، بگذار هر که می خواهد هر جور می خواهد خود را بیاندازد در قعرِ این عفونتِ متنوع، من از بس که روی لجنزار دیدم حبابِ بخارِ عفن ترکید، دارم دیوانه می شوم، من باید عقلم را نگه دارم، عقلم را که از تن و شرف و عشق من مجزا نیست.مد و مهابراهیم گلستان