قسمت ۰ از ۷آشنایی با کارآگاه شرلوز هُلمْک (Sherlos Holmeck) و دکتر وان جاتسون (Dr. Wohn Jatson)قبل ا

قسمت ۰ از ۷آشنایی با کارآگاه شرلوز هُلمْک (Sherlos Holmeck) و دکتر وان جاتسون (Dr. Wohn Jatson)قبل از این که وارد پرونده‌ها بشین، بهتره با دو نفری آشنا بشین که قراره حسابی دردسر درست کنن؛ البته نه برای ما، بلکه برای مجرما.اگه اسمشون یه حس آشنا بهتون میده، احتمالاً بی‌دلیل نیست. میگین چرا؟ میگم چرا. راستش خودمونم دقیق نمی‌دونیم. ولی یه حدس داریم: شرلوز ریاضیدونه و ریاضیدونا با جابه‌جایی بیگانه نیستن. از همون روز اول مدرسه به ما میگن جمع و ضرب جابه‌جایی‌پذیرن.البته اینا اصلاً مهم نیست. مهم اینه که روش فکر کردن شرلوز با بیشتر کارآگاها فرق داره. بقیه دنبال اثر انگشت، رد کفش یا خاکستر سیگار می‌گردن، شرلوز دنبال الگوهای منطقی می‌گرده؛ تعداد صندلیا، شکل کاشیا، زوج یا فرد بودن یه عدد، تعداد راه‌ها یا حتی یه تناقض کوچیک توی حرفای یه شاهد.اون همیشه یه جمله رو تکرار می‌کنه: «سرنخ‌ها مهمن؛ منطق مهم‌تر.»شرلوز اعتقاد داره مجرم می‌تونه دروغ بگه، شاهد ممکنه اشتباه کنه، دوربین هم ممکنه گاهی چیزی رو ثبت نکنه؛ اما منطق، اگه درست به کار گرفته بشه، خیانت نمی‌کنه.حالا بد نیست یه کم بیشتر باهاش آشنا بشین:کارآگاه شرلوز هُلمْک قدش دقیقاً صد و هشتاد سانتی‌متره؛ اما خودش اصرار داره هر سال دوباره اندازه‌گیریش کنه تا مطمئن بشه هنوز همون عدده! همیشه کت بلند طوسی می‌پوشه و یه کلاه لبه‌دار قدیمی سرشه. پیپ هم می‌کشه، ولی نه هر پیپی؛ دهانه‌ پیپش شیش‌ضلعی منتظمه. یه بار که ازش پرسیدن چرا، فقط لبخند زد و گفت: «دایره زیادی تکراریه.»روی میزش همیشه چند تا وسیله پیدا میشه؛ یه تخته‌سیاه کوچیک که روش فرمولای نصفه‌نیمه نوشته شده، چند معمای منطقی، یه مکعب روبیک نیمه‌حل‌شده، چند تاس، یه ذره‌بین و یه جعبه گچ.هر وقت فکر می‌کنه، راه نمیره؛ می‌شمره. تعداد پله‌ها، پنجره‌ها، کاشی‌ها، چراغ‌ها، یا حتی ضربه‌های بارون به شیشه.گاهی هم وسط حرف طرف مقابل یه دفعه می‌پرسه: «این عددو از کجا آوردی؟» و معمولاً همون سؤال، مسیر پرونده رو عوض می‌کنه.دکتر وان جاتسونپزشکه؛ خوش‌برخورده، اجتماعی و برخلاف شرلوز، بیشتر به آدما توجه می‌کنه تا به عددا.به جای این که مثل شرلوز به شمارش و منطق توجه داشته باشه، جاتسون قبل از هر چیز به احساس آدمای داخل پرونده اهمیت میده.بعضی وقتا از حرفای شرلوز چیزی نمی‌فهمه و دقیقاً همون سؤالی رو می‌پرسه که توی ذهن خواننده‌س. دفتر کاردفترشون توی یه ساختمون قدیمیه؛ یه اتاق نسبتاً بزرگ با یه پنجره‌ قدی، یه کتابخونه‌ پر از کتابای ریاضی، منطق، رمزنگاری و بازی‌های فکری، یه میز چوبی، یه میز بیلیارد، یه تخته دارت و یه ساعت دیواری که همیشه چند دقیقه جلوتر از زمان واقعی حرکت می‌کنه.جاتسون یه بار دلیلش رو پرسید و شرلوز گفت: «برای این که همیشه یه کم زودتر به جواب برسم.»خب، حالا که با شرلوز و جاتسون آشنا شدین، وقتشه اولین پرونده رو باز کنیم. فقط یه چیز یادتون نره! هر پرونده‌ای که می‌خونین، با یه ایده‌ ریاضی گره خورده؛ اما برای حل کردنش لازم نیست ریاضیدون باشین. فقط کافیه مثل شرلوز، دقیق نگاه کنین و درست فکر کنین. پس پرونده اول رو باز کنین و یادتون باشه: سرنخ‌ها مهمن؛ منطق مهم‌تر!مجید میرزاوزیریتابستان ۰۵@mirzavaziribooks