🔴 ستارۀ احمد🔸 به مناسبت سالگرد میلاد پیامبر بزرگ اسلام🔹 محمدکاظم کاظمیشب روشن است، ولوله‌ در آسما

🔴 ستارۀ احمد🔸 به مناسبت سالگرد میلاد پیامبر بزرگ اسلام🔹 محمدکاظم کاظمیشب روشن است، ولوله‌ در آسمان شده استاین گنبد سیاه، جواهرنشان شده استاین گنبد سیاه، جواهرنشان شده استآری، در آن ستارۀ احمد عیان شده استامروز حال دهکده‌هامان بهاری است حتی درختِ یخ‌زده هم شادمان شده استآن سنگ سرد، پر شده است از گل گلابآن چوب خشک، شاخچۀ ارغوان شده استدر خانه تا به چند نشینی؟ که مرد و زنراهی به سمت برزن و کوی و دکان شده استعبدالعلی به خانۀ فاروق می‌رودمعصومه نیز عایشه را میزبان شده استاما جدال مولوی و شیخ، کم نشداین جنگ، مثل جنگ انار و دهان شده است(البته شیخ و مولوی خوب نیز هستبا همدگر به سان دو گل مهربان شده استاین یک به دستِ بسته و آن یک به دست بازبا یک زبان به پیش خدا همزبان شده استدیروز این به خانۀ آن میهمان شدهامروز آن به خانۀ این میهمان شده است)القصه، شیخ و مولوی بد، در این مقام، هر یک به سان کورۀ آتشفشان شده استمنبر برای موعظۀ خلقِ بی‌نواستمنبر برای این دو نفر نردبان شده استدیدم که هر کدام، به قال و مقال خودمی‌گفت نیمۀ پرِ این استکان شده استآری، در این مسابقه، صد بار دیده‌ایمهر کس میان باخته‌ها قهرمان شده استهر کس به مذهب پدر خویش، مفتی استهر کس به زورخانۀ خود پهلوان شده استدعوا چه می‌کنی، که به قال و مقالتاناین شیشه بارهاست به سنگ امتحان شده استدعوا چه می‌کنی که در این کاروان چراگاهی علی و گاه عمر ساربان شده استفکری بکن که مقصد این کاروان کجاست؟در راه او چه دزد پلیدی‌ نهان شده است؟فکری بکن که مال و منال مسافراناینک نصیب راهزن بی‌‌امان شده استوهابی از طریقی و غالی به گونه‌ایآماده‌ی، جویدن این استخوان شده است×××هرچند خون ما و شما را مکیده‌اندهرچند خون ما و شما رایگان شده استما هر دو تن دو نیمۀ سیبیم، عین همسیبی که پروریدۀ یک باغبان شده استسیبی که آب خوردۀ رود حقیقت استرودی که از مدینۀ احمد روان شده استرودی که شاخه شاخه شد و هر طرف که رفت،آبِ حیاتِ یک طرفِ این جهان شده استنهری به قندهار رسید و انار شدنهری درختِ جنگلِ مازندران شده استنهری به چابهار رسید و بهار کردنهری به رودک آمده و مولیان شده استیک نهر، سوی مزرع ترکان روانه شدیک نهر، آبخورد خراسانیان شده استیک نهر آب شیرین، یک نهر آب شورراهی به هر کرانۀ این خاکدان شده استشیرین آن رسید به بنگاله، قند شدشورَش، ملاحت نمک سیستان شده استیک نهر، سر نهاده به دامان کوهساربند امیر در بغل بامیان شده است×××نوری که خورده است به منشور کائناتاز آن طرف برون شده، رنگین‌کمان شده استیک آیه آمده است و هزاران مفسّرشهر یک به واژۀ دگری ترجمان شده استآیینه‌ای شکسته و هر پاره‌ای از آنروشنگر کرانی از این بیکران شده استیک پاره نزد مفتی الازهر آمدهیک پاره سهم مجتهد اصفهان شده است یا در کتاب احمد حنبل نوشته شدیا با زبان شیخ کلینی بیان شده است×××ختم سخن که، مولوی و شیخِ نازنین!قصد وضو کنید که وقت اذان شده استخلقی به دستِ بسته و خلقی به دستِ بازآمادۀ گرفتن آن ریسمان شده استبا این همه ستارۀ پرنورِ رنگ‌رنگمسجد نشان دیگری از کهکشان شده استمسجد نشان دیگری از کهکشان شده است؟آری، در آن ستارهٔ احمد عیان شده است۶ دی ۱۳۹۴#محمدکاظم_کاظمی#ستاره_احمد@mkazemkazemi