🎯 آن‌که چرایی بازار را یافته باشد، با هر چگونگی آن خواهد ساخت؛ این فرصت‌ها زنده تر از آنند که با م

🎯 آن‌که چرایی بازار را یافته باشد، با هر چگونگی آن خواهد ساخت؛ این فرصت‌ها زنده تر از آنند که با مرثیه‌ بمیرند! 🔻 امروز برخی سخنرانی‌های لب ساحلی کیش را درباره بازار سرمایه می‌خواندم. البته از این دست اظهار نظرها در گروه‌های تلگرامی هم زیاد می‌بینم. اساساً وضعیت شرکت‌ها و سهام را با ترجیع بند «بخش واقعی اقتصاد» دچار زوال و نابودی می‌بینند. گاهی فکر می‌کنم این ادبیات نوعی بحران نمایی برای گرفتن امتیاز است و با اشتیاق نوشته‌ها را به امید ارائه راهکار یا طلب امتیازی برای اقتصاد و بخش نامبرده می‌خوانم، اما متأسفانه چیزی نمی‌یابم و بیشتر آن را مرثیه‌سرایی می‌بینم. 🔻 ارتباط قلبی برخی از علمای سیاسی بازار سرمایه با سهام و ذات بازار قطع شده است. به نظر می‌رسد بساط انگیزه‌های سرمایه‌گذاری آنها جای دیگری پهن شده است. اساساً فکر می‌کنم بخشی از افراد دارای تریبون در بازار، چندان دخیل در این بازار نیستند و بهتر است اگر فرصت مطالعه صورت‌های مالی شرکت‌ها یا انگیزه تعمق در وضعیت را ندارند، اظهار نظرهای خود را معطوف به بخش‌های مورد علاقه (که سرمایه‌شان در آن دخیل است) بگذارند و درباره ملک و طلا اظهار نظر کنند. اگر روند صحبت این بزرگواران را در چند سال گذشته دنبال کنیم، به شدت یکنواخت و تکرارشونده است و کاملاً مستقل از آنچه واقعاً در بازار رخ می‌دهد. ارزیابی آنها از ریسک فضای سرمایه‌گذاری در شرکت‌ها، قبل جنگ، حین جنگ، بعد جنگ — همیشه در سقف است. می‌خواهند در صدر متفکران بازار سرمایه قرار بگیرند و در صف سخنران‌ها به بقیه تنه می‌زنند تا زودتر به تریبون برسند. به محض رسیدن، با مُطْلِع «بحران بخش واقعی اقتصاد» شروع می‌کنند و با مَقْطَع «ریسک‌های فلج‌کننده سرمایه‌گذاری» شعرشان را تمام می‌کنند. آنها که گاه‌گاهی برای دشت مجوزی یا تأمین منابعی به این بازار سر می‌زنند، فعالیت کسانی که سال‌ها وفادرانه و صبورانه در بازار مانده‌اند را سرمایه‌گذاران نوسان‌گیر و کوتاه‌مدت می‌نامند و رونق بازار را سفته‌بازی می‌دانند. 🔺 از سوی دیگر، وقتی نوشته‌های برخی بچه‌های فعال و جوان بازار را می‌خوانم، ارتباط قوی و تحلیلی بین آنها و اطلاعات واقعی شرکت‌ها می‌بینم. آنچه می‌گویند را از صورت‌های مالی و عملکرد شرکت‌ها و ارزش‌های ذاتی (البته نه آن ارزش ذاتی که برخی ناظران برای گزندگی پیام‌شان، بدون درک معنی‌اش، به کار بردند) استخراج می‌کنند. حتی‌الامکان بدون مستند حرف نمی‌زنند. بازار را با یک چوب نمی‌رانند، ارزش را با ارقام می‌سنجند و همواره در بازار فرصت می‌بینند. جانانه سرمایه‌گذاری می‌کنند. صبح تا شام در بازار هستند و سال‌ها با همه مشکلات آن مانده‌اند و ساخته‌اند. 🔹 اهالی واقعی بازار و‌ ساکنان همیشگی این سرزمین! غم‌نامه‌های تکراری این راویان خسته را فراموش کنید — بر تحلیل و امید خود با اعتماد به نفس بمانید. در علم مالی، این اعدادند که حرف می‌زنند و سود می‌سازند، نه شعرها. بازار را همان‌طور که هست ببینید؛ زنده و در حال نبض زدن. ریسک‌های کلان همیشه یکی از آکوردهای ثابت در موسیقی بازارند، اما ملودی اصلی را عملکرد شرکت‌ها و ارزش واقعی آنها می‌سازد و خوب می‌دانید که این روزها این ملودی زیباست. در فضایی که امروز قدرت تریبون‌ها در مخاطبانش است، نه در طمطراقش (که این قدرت در دستان شماست)، آکورد ترس دیگر نمی‌تواند ملودی سرشار از امید بازار را خفه کند. 🔆 «آن‌که چراییِ زندگی را یافته باشد، با هر چگونگی خواهد ساخت.» — نیچه@mkhajenasiri