وقتی نفس عمیق می‌کشیم، انگار دست می‌اندازیم به آن پایین‌های ریه، آن ته، قعر و مقداری هوای به‌جا‌ماند

وقتی نفس عمیق می‌کشیم، انگار دست می‌اندازیم به آن پایین‌های ریه، آن ته، قعر و مقداری هوای به‌جا‌مانده و مطرود و سنگین را بیرون می‌کشیم. چند ثانیه سبک می‌شویم. کاش می‌شد دست انداخت و آنجایی که در کله‌ی آدم پر از باتلاق و خستگی و فکر است، یعنی آن ته را پیدا کرد، آنجا که قیرگون و رسوب شده، بیرون آورد و بقول هدایت انداخت جلو سگ.#معین_دهاز