تاریخ، تعداد مردگان‌اش را رُند می‌کند.هزار و یک نفر، تبدیل می‌شود به هزار نفر، گویی آن یک نفر، هرگز وجود نداشته است؛ یک جنین خیالی، یک گهواره‌ی خالی، کتاب الفبایی که برای کسی باز نبودهوا بود که می‌خندید، گریه می‌کرد، بزرگ می‌شد. خلاء بود که از پله‌ها پایین می‌دوید و به طرف باغ می‌رفت. در میان صف، جایی برای هیچ‌کس بود.ویسواوا شیمبورسکا@mmoltames