جوانی به حکیمی گفت:وقتی همسرم را انتخاب کردم در نظرم طوری بود که گویا خداوند مانندش را در دنیا نیافر

جوانی به حکیمی گفت:وقتی همسرم را انتخاب کردم در نظرم طوری بود که گویا خداوند مانندش را در دنیا نیافریده است...وقتی نامزد شدیم بسیاری را دیدم که مثل او بودند...وقتی ازدواج کردیمخیلی‌ها را از او زیباتر یافتم...چند سالی را که با هم زندگی کردیمدریافتم که همه زن‌ها از همسرم بهتراند.حکیم گفت: آیا دوست داری بدانی از همهاین‌ها تلخ‌ تر و ناگوارتر چیست؟جوان گفت: آریحکیم گفت:اگر با تمام زن‌های دنیا ازدواج کنی احساسخواهی کرد که سگ‌های ولگرد محله شما از آن‌ها زیباترند.!!جوان با تعجب پرسید:چرا چنین سخنی می‌گویی؟!حکیم گفت: چون مشکل در همسر تو نیست...مشکل اینجا است که وقتی انسان قلب طمع‌ کار و چشمانی هیز داشته باشد و از شرمخداوند خالی باشد، محال است که چشمانش را به جز خاک گور چیزی دیگر پر کند،آیا دوست داری دوبارههمسرت زیباترین زن دنیا باشد؟جوان گفت: آریحکیم گفت: مراقب چشمانت باش..