هو اللطیفبرای #محمدعلی_بهمنی که بزرگ بود و بزرگی‌اش را به رو نمی‌آورد.گل‌تبارانِ شاخسار تواَندنغمه‌ه

هو اللطیفبرای #محمدعلی_بهمنی که بزرگ بود و بزرگی‌اش را به رو نمی‌آورد.گل‌تبارانِ شاخسار تواَندنغمه‌هایی که یادگار تواَندنغمه‌خوانت پرندگان جهانبال در بال، ره‌سپار تواَندمستم از لهجهٔ تغزلشانواژه‌ها، جانِ بی‌غبار تواَندخنده‌ها و نگاهِ گیرایتاز غزل‌های ماندگار تواَندآه از آیینه‌ها که دلتنگِچشم‌های امیدوار تواَندرو به راه‌اند باز پنجره‌هاکوچه‌ها چشم‌ْانتظار تواَندباشد ای مهربان خداحافظولی این چشم‌ها دچار تواَندتو که رفتی کبود پوشیدندباغِ گلها، بنفشه‌زار تواَندکوه‌ها در غمت چه می‌لرزند!شانه‌هامان که بیقرار تواَندزلف آشفته‌اند دریاهاخواهرانت که سوگوار تواَندآتش است این که می‌وزد آتشبادها نیز داغدار تواَنداین‌همه دفترِ غزل در بادسینه‌چاکانِ بی‌شمار تواَنددر هیاهوی عصر دلتنگیچه غزل‌ها که وامدار تواَند!چیستی ای غزل که اینگونهعاشقانِ جهان دچار تواَند#مبین_اردستانی#غزل #غزل_تازه #بهمنی #محمدعلی_بهمنی@MobinArdestani