قوانین طلایی را اشتباه نگیریم؛ تفکیک علم، تجربه و حکمت کهنگاهی مدیران، «حکمتِ کهن» را با «قانونِ علم

قوانین طلایی را اشتباه نگیریم؛ تفکیک علم، تجربه و حکمت کهنگاهی مدیران، «حکمتِ کهن» را با «قانونِ علمی» یکی می گیرند و بعد از نتیجه نگرفتن، غافلگیر میشوند. بعد از در ۱۵ سال تدریس و مواجهه با این چالش ها در کلاسهای مختلف، این سه دسته را دقیقاً برایتان تفکیک کرده ام:۱. قوانین علمی (قابل آزمون، با پشتوانهٔ داده):· آنتروپی: انرژیِ مفید برای حفظِ نظم همواره تحلیل میرود. برای مثال، تیمی که جلسهٔ همراستاییِ هفتگی نداشته باشد، به مرور در سردرگمیِ ارتباطی غرق می شود. (توجه: این تمایل به پراکندگی است، نه صرفاً «نیاز به انرژی»).· پارتو (۸۰/۲۰): یک الگوی آماریِ رایج است، نه عددی خدشه ناپذیر. مثلاً حدوداً ۲۰٪ مشتریان ۸۰٪ درآمد را ایجاد می کنند، اما در برخی صنایع این نسبت ۷۰/۳۰ است. از آن برای اولویت بندی استفاده کنید، نه محاسبهٔ دقیق.· دانینگ-کروگر: الگوی شناختیِ پرکاربردی است (هرچند اخیرا" نقدهای آماری نیز بر آن وارد شده است)؛ یعنی کم دانشها دچار اعتماد به نفسِ کاذب و خبره ها دچار تردید می'شوند.۲. قاعده های تجربیِ مدیریتی (کاربردی، با استثنا):· پارکینسون و هافستاتر: کارها به اندازهٔ زمانِ داده شده کش می آیند و معمولاً دیرتر از برآورد تمام می شوند. راهکار: همواره ۲۰٪ بافرِ زمانی به پروژه ها اضافه کنید.· مورفی: طنزی هوشمندانه برای یادآوریِ احتیاط؛ اگر احتمال خرابی هست، آن را پیش بینی کنید. همیشه «پلن ب» داشته باشید.۳. حکمتهای کهن (چراغِ مسیر، نه پیشبینی علمی):· تلاش معکوس: در مذاکره، هرچه بیشتر چنگ بزنید، طرف مقابل بیشتر فرار میکند.· ایکاروس: موفقیت آسیبپذیر است؛ هشداری برای مدیری که تازه به اوج رسیده.· وابستگی به مسیر: انتخابهای اولیه، سرنوشت سازند؛ در شروع پروژه ها وسواس به خرج دهید. · کارما و جذب از بیرون فرهنگ ما می آیند. در فرهنگ ایرانی، نه به صورت جادویی، بلکه به معنای «نیتِ پاک، خوشبینیِ فعال و تلاشِ خردمندانه» تعبیر میشوند؛ باورهایی اخلاقی و روانشناختی، نه قوانین طبیعی.👌دفعهٔ بعد که با «قانون طلایی» مواجه شدید، بپرسید: «این را دانشمند اثبات کرده، یا فیلسوف گفته، یا حکیمی کهن؟» هر سه ارزشمندند، اما اشتباه گرفتن سطحشان، هزینه ساز است.#مدیریت_برای_همه#قانون_علمی#قاعده_تجربی#حکمت_کهن#دکتر_ناصر_خانی