معین یعنی یار، یاور، یاریگر، کمک‌کارعربیه، از ریشهٔ ع-و-نبه این‌جور ریشه‌ها می‌گیم:ثلاثی مجرد معتلّ اَجوَف واویچرا ثلاثی؟ چون سه‌تاست.چرا مجرد؟ چون اضافه‌ای نداره.چرا معتل؟ چون حرف علّه داره.چرا اجوف؟ چون حرف عله‌ش وسطشه.چرا واوی؟ چون واو داره و یاء نداره.رفته بر وزن مُفعِلمُفعِل صفت فاعلی/اسمِ‌فاعلهو از مصدر اِفعال درست شدهمعین در اصلْ مُعوِن بوده که دچار «اِعلال» شدهچون «و» و «ی» علّه محسوب می‌شندعلّه یا همون علتِ خودمون، یعنی عیب/نقص«معلول» و «علیل» هم از همین ریشه ساخته شدندعون و تعاون و معاون و اعانه و استعانت و مستعان هم با معین هم‌ریشه‌ند.می‌گند توی زیارت‌نامهٔ امام رضا هم اومده:یا معین الضعفا#خودکاوی #زبان