🔮 در سوگ استاد محمد حیدری (۱۳۹۵ - ۱۳۱۶)سوم شهریورماه، یادآور کوچ ابدی هنرمندی است که نوای سنتورش، ر

🔮 در سوگ استاد محمد حیدری (۱۳۹۵ - ۱۳۱۶)سوم شهریورماه، یادآور کوچ ابدی هنرمندی است که نوای سنتورش، روح موسیقی ایرانی را جانی دوباره بخشید. استاد محمد حیدری، نه تنها یک آهنگساز و نوازنده چیره‌دست، بلکه معمارِ لحظاتی بود که اکنون در حافظه جمعی ما با صدای «معین» جاودانه شده‌اند.۱. آغاز راه و قله‌های نبوغمحمد حیدری در سال ۱۳۱۶ در تهران متولد شد. او که از نوجوانی دلبسته نوای سحرآمیز سنتور بود، در سیزده سالگی مسیر هنری خود را در محضر استاد بی‌تکرار، ابوالحسن صبا آغاز کرد. آموزش‌های صبا، زیربنای مستحکمی از دانش موسیقی دستگاهی را در ذهن و انگشتان او حک کرد. او که در ۲۴ سالگی به‌عنوان مدرس در «هنرستان ملی موسیقی» فعالیت می‌کرد، تا پیش از مهاجرت، تحت نظارت مستقیم استادش، فعالیت‌های هنری مستمری داشت.۲. مهاجرت و تولد آثار جاودانبا وقوع انقلاب، مسیر زندگی محمد حیدری به سمت ایتالیا و سپس کالیفرنیا تغییر کرد. در غربت بود که هنر او با ترانه‌سرایی پیوند خورد. حیدری نه تنها در آهنگسازی و نوازندگی، بلکه در کلام نیز دستی داشت؛ چنان‌که ترانه «محض رضای خدا» گواهی بر ذوق او در سرایش و آهنگسازی، همراه با نوازندگی مسحورکننده سنتورش برای معین است.۳. پیوند هنری با معین؛ همکاری حیدری و معین، نقطه عطفی در موسیقی پاپ ایران است که با آثار درخشانی تعریف می‌شود:* آلبوم گل‌های غربت: این مجموعه که در دهه شصت خورشیدی با استقبال بی‌نظیری مواجه شد، سندی بر همنوایی این دو هنرمند است. آثاری چون «دلم گرفته» (گل‌های غربت ۲) و «مسافر» (گل‌های غربت ۳) بخش مهمی از این میراث هستند.* بی‌بی‌گل ۱ (صداقت‌پیشه): با کلام مسعود امینی و تنظیم بیژن مرتضوی، این اثر نه تنها یک ترانه، بلکه یک نمونه کامل از ردیف‌دانی حیدری در قالب ملودی پاپ است.* صبحت بخیر عزیزم: بی‌تردید شاهکارِ این همکاری است. این اثر که با کلام هما میر افشار ساخته شد، به تعبیر بسیاری از صاحب‌نظران، «سی سال جلوتر از زمان خود» بود. حیدری با درک عمیق از حجم و توانایی صدای معین، این ملودی دشوار را به او سپرد. ترکیب نوازندگیِ متفاوت حیدری، تنظیم مدرن منوچهر چشم‌آذر و اجرای بی‌نقص معین، این اثر را در تار و پود تاریخ موسیقی ایران تثبیت کرد.۴. میراث باقی‌ماندهاستاد محمد حیدری در سال ۱۳۹۵ در کالیفرنیا دیده از جهان فروبست. او در مصاحبه‌ای با «صدای آمریکا» در مورد معین گفته بود: *«صدای معین همیشه جا دارد که چیز تازه‌ای را تجربه کند.»* و این روحیه جستجوگری، وجه مشترک هر دو هنرمند بود.محمد حیدری تنها یک نام در شناسنامه موسیقی نیست؛ او را می‌توان در تمام لحظاتی که «صبحت بخیر عزیزم» در گوشمان طنین‌انداز می‌شود، یافت. یادش در کالبد آثارش جاری است.روحش شاد و یادش گرامی باد. 🎼🖤.