این اعتراض یا مطالبه نیست؛ این یک «استفراغ دسته جمعی» استوقتی ۱۵ روز یک ملت را در تاریکی مطلق حبس م

این اعتراض یا مطالبه نیست؛ این یک «استفراغ دسته جمعی» استوقتی ۱۵ روز یک ملت را در تاریکی مطلق حبس می‌کنی، فقط کابل اینترنت را نکشید‌ی؛ بلکه کرامت انسانی را به لجن کشیدیاین حس دیگر خشم ساده نیست؛ تهوع استتهوع از این‌که می‌بینی عده‌ای با لبخند کریه پشت تریبون‌ها می‌ایستند و از امنیت و استقلال اراجیف می‌بافند، در حالی که دستشان روی گلوی ملت است این استانداردِ دوگانه، این وقاحت سیستماتیک، همان چیزی است که آدم را به مرز جنون می‌رساند. هر بار به صفحه‌ی تلفن نگاه کردیم با پیامِ "No Connection" مواجه ‌شدیم(حس میکنی کسی توی صورتت تف می‌کند)این‌که باید برای دیدن یک خبر ساده، مثل گداها دنبال روزنه‌ای برای اتصال به اینترنت بگردی، اوج حقارت استما برده‌های آفلاینی هستیم که حق ندارند از دیوارهای این قلعه‌ی نفرین‌شده سرک بکشند.وقتی ارتباط جامعه را قطع می‌کنند، یعنی می‌ترسند می‌خواهند حتی نتوانیم برای دردهایمان کنار هم گریه کنیم. این حجم از ترس سیستم از اتصال مردم نشان‌دهنده‌ی پوسیدگی مغزهایی است که تنها راه حکمرانی را در خاموشی و خفقان می‌بینند.ما بیزاریم از هر آن‌چه بوی شما را می‌دهد.