اگرچه باغ شکسته است و دورهٔ تبر استبرو بگو به درختان بهار پشت در استبرو به سرو بگو که قسم به قامت تو

اگرچه باغ شکسته است و دورهٔ تبر استبرو بگو به درختان بهار پشت در استبرو به سرو بگو که قسم به قامت توتمام کوه پر از ابرهای بارور استهزار چشمهٔ جوشان که راهی است از کوهبرای هر چه لب خشک، هر چه چشم تر استبرو‌‌ به باغ بگو ریشه را نگه‌ دارداگر تنور زمستان هنوز شعله‌ور استچه خواب‌های عجیبی که دیده است نهالسپرده جان خودش را به باد و در سفر استبریده است دل از خانه و نمی‌داندکه باد خانه ندارد که باد دربه‌در استاگر چه کندهٔ پیر از محال لبریز استاگر چه خاطره‌های قشنگ پشت سر استهمیشه باغ ولی این‌چنین نخواهد مانددرخت مژده بده! روزگار در گذر استپرنده‌های وطن عطر صبح می‌پاشندخجسته باد! که این از نتایج سحر است#عبدالله_مقدمی