طبیعی‌ست بارش دردها در دامان این زندگانی، مگر آنکه فارغ باشی از ابعاد حیوانی و انسانی!چگونه می‌شود ت

طبیعی‌ست بارش دردها در دامان این زندگانی، مگر آنکه فارغ باشی از ابعاد حیوانی و انسانی!چگونه می‌شود تجاوزها، دزدی‌ها، ظلم‌ها و ظالم‌ها را دیداما دردمند نشد برای دردهای هرکس که مظلوم است؟می‌شود سپرد به قانون حیاتبه قدرت بی مثال خدا در تن کائنات!طبیعی‌ست مردن، متولد شدن.طبیعی‌ست مرگ یک کرکساما نه دردآور، چنان مرگ یک پروانه یا کفتر!تضادها حاکمیت دارندرد پای بی‌عدالتی، مهری است که به وسعت زندگانی برجاست!تضاد میان عشق است و نفرتمیان شعر است و شکایتمیان فحش است و عرفان،تضاد برپاست میان طبیعتی که در طبع بلند و پُر جولان و آرام خود، مرگ را دارد،و در آن‌سوی حیات خود، میلاد را می‌پروراند!طبیعی‌ست این حضور با عشق، بی عشق،طبیعی‌ست این سرداب سردی که حاکم بر افکار بشریت مانده است؟#محمدعلی_خشنو#بانام_نویسنده_نشردهیم