این زیستن را می‌شکافد اندیشه!چرا آغاز می‌شد بر انسان و حیوان این زیستن در تن؟درد، بقای احساس بود!است

این زیستن را می‌شکافد اندیشه!چرا آغاز می‌شد بر انسان و حیوان این زیستن در تن؟درد، بقای احساس بود!استرس، می‌لرزاند تمام سلول‌های هر جاندارو زجر، می‌رقصد در نبض هر تن!این بغض و اشک‌ها،این خون‌های ریخته شده‌‌ی بی‌گناه،آن بلدرچین عاشق در تیررس صیاد،آن قافله‌ی ازادی‌خواهِ مانده در حصار!این زیستن برای کدامین دادگاه بود؟این قضاهای معلق در زماناین داستان‌های هراساناین یخ‌زدگی و گرسنگی‌های مهمان،این خشم‌های بافته شده در پردازش‌های ذهن هر انسان و هر حیوان، بنای متحرکی بود بر این جنگلِ مانده در سیلاب و طوفان!این زیستن رااین رنج و انتظار و کشتارها راگاهی انتقام آرامگاه می‌شد و گاهی عشق!بارها بخوان این وحشت زیستن راکه درمانگاه بود آن را، عشق!#محمدعلی_خشنو#بانام_نویسنده_نشردهیم