گام بر فراز دردها می‌رود همچنان!همچنان دل ما تنگ می‌شود برای آنانکه دوستشان داریم اما دست‌هایشان در دست‌های ما نیست!دل ما همچنان خفقان می‌گیرد از حقیقت و راستی‌های مرگ!دل ما بغض می‌کند از ناملایمات و رنج‌های جانداراندرد می‌گیرد این دل از بی‌عدالتی‌ها و احساساتِ وحوشِ نسل انسان!دل ما همچنان در غبارآلود بودن‌های این زیستن، می‌تپد در هوای ازیادرفته‌ی آزادی!گام برمی‌دارم من و زمین می‌چرخد در محوری ابدی،شعر در سلول به سلول‌های این جان، می‌زند شریان،فلسفه اینجا، در جان ما همیشگی جاری‌ست، اینجا فرای دردمندی‌ها، عشق باقی‌ست!همچنان به زیر پهنای بی‌سوی آسمانبه اندیشه‌هایی عریان، عشق را نقاشی می‌کنم به واژگان!تو هستی، تو در همه‌ی این سکوت و هیاهوی من هستی،هستی به مستانه‌ی ستارگان به شراب‌های انگورهای مانده در امان!و همچنان که چنین استدوستت دارم!#محمدعلی_خشنو#بانام_نویسنده_نشردهیم