حالی که شادمانه به من دست می دهدامروز بی بهانه به من دست می دهدچیزی شبیه زمزمه ی چشمه سارهاستشوری که از ترانه به من دست می دهداز جست و خیز قاصدک ، این قاصد بهاراحساس یک جوانه به من دست می دهداین لذتی که می برم از خنده های صبحاز گریه ی شبانه به من دست می دهدحسی غریب ، وقت تماشای یک غروباز دور غمگنانه به من دست می دهدرنجی که تار می کشد از زخم زخمه هااز مردم زمانه به من دست می دهداز گریه ای که خفته در این خنده های تلخیک حالت دو گانه به من دست می دهد ***وقتی که در فضای حرم سیر می کنمشوقی کبوترانه به من دست می دهددر طوف آخرست که احساس می کنم او از شکاف خانه به من دست می دهد#استاد_محمد_علی_مجاهدی@mohammadalimojahedi