تضاد پزشکیان با تندروها در چیست؟کار اجرایی در ایران مثل بالا رفتن از یک کوه خشن، سخت و خارا است. از هر جهتی که از این کوه بالا بروید، بر فراز قله با یک چشم‌انداز مشترک روبه‌رو می‌شوید.هر رئیس‌جمهوری در طول این ۴۷ سال، از هر خاستگاه سیاسی که برخاسته، سرانجام به این نتیجه رسیده است که مملکت را نمی‌توان با ایدئولوژی و شعار اداره کرد. طنز ماجرا محمود احمدی‌نژاد بود که از آن طرف بام افتاد!پزشکیان می‌گوید برای اداره‌ی کشور به بودجه نیاز داریم؛ برای کنترل تورم، بازسازی کشور و حل مشکلات اقتصادی باید نفت بفروشیم، تحریم‌ها را لغو کنیم و با جهان تجارت داشته باشیم.تندروها اما اولویت دیگری دارند. آنان معتقدند باید انتقام گرفت، نباید مذاکره کرد. نباید به سمت صلح رفت و غیره و غیره و غیره.من نمی‌فهمم چگونه می‌توان نسبت به تورم، فقر، گرانی دارو، فشار معیشتی مردم بی‌اعتنا بود؛ مسائلی که هر روز زندگی میلیون‌ها ایرانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بسیاری از خانواده‌ها را به مرز استیصال و درماندگی کشانده است!تابحال یک راه حل، دور زدن تحریم‌ها بوده است. این تحریم‌ها به‌وسیله‌ی افراد معدودی دور زده می‌شوند. به آنها «تراستی» می‌گویند. Trust یک واژه‌ی انگلیسی است. یعنی اعتماد، اطمینان و توکل. به عبارت دیگر عده‌ای هستند که دولت ما به آن‌ها اعتماد دارد. نفت را می‌برند می‌فروشند، سهم خود را برمی‌دارند ــ گاهی تا ۲۰ درصد ــ و بقیه را، اگر همه‌چیز خوب پیش برود، برمی‌گردانند. البته گاهی هم آش را با جاش می‌برند!پشت دلار آمریکا، همان کشوری که آن را دشمن خود می‌دانیم، نوشته‌اند: In God We Trust؛ یعنی «به خدا توکل می‌کنیم». آن‌وقت ما سال‌هاست که به جای خدا، به یک عده دلال توکل کرده‌ایم.می‌دانید نکته‌ی تأمل‌برانگیز کجاست؟ برخی زبان‌شناسان معتقدند واژه‌ی Trust از واژه‌ی فارسی «درست» گرفته شده است؛باری دولت ما برای سال‌های متمادی اقتصاد خود را نه بر پایه‌ی «راستی و درستی»، که بر مدار دلالی چرخانده است و این یعنی فاجعه!۴ تیر ۱۴۰۵http://t.me/MohammadHossein_Ghiasi