آخرین کتاب‌هایی که خوانده‌اماخیراً دوستی خواست آخرین کتاب‌هایی را که خوانده‌ام معرفی کنم. اگر خاطرتا

آخرین کتاب‌هایی که خوانده‌اماخیراً دوستی خواست آخرین کتاب‌هایی را که خوانده‌ام معرفی کنم. اگر خاطرتان باشد در یکی از یادداشت‌های قبلی گفته بودم که در فرصت مناسب درباره‌ی آنها خواهم نوشت. فکر می‌کنم آن فرصت الان است!از اسفند سال گذشته تا پایان بهار، هفت جلد کتاب خوانده‌ام. دو کتاب مربوط به حرفه‌ای است که در آن مشغولم و فکر می‌کنم معرفی‌شان در اینجا چندان سودمند نباشد. یکی را برای بار دوم می‌خواندم و دیگری مجموعه‌ای شش جلدی است که در سال ۱۴۰۵ منتشر شده و تاکنون سه جلد آن از زیر چاپ درآمده است. جلد اول را به پایان رساندم و جلد دوم و سوم را هم‌زمان شروع کرده‌ام.۱ و ۲- در ابتدای اسفند، دو کتابی را که هنوز از پاموک نخوانده بودم، شروع کردم به خواندن: «قلعه‌ی سفید» و «زندگی نو». هدفم این است که تمام کتاب‌های این نویسنده‌ی اهل ترکیه را که به فارسی ترجمه شده‌اند بخوانم.فریت اورهان پاموک برنده‌ی نوبل ادبیات در سال ۲۰۰۶ است و یکی از مشهورترین نویسندگان زنده‌ی خاورمیانه به شمار می‌رود.«قلعه‌ی سفید» را که شروع کردم، چند روز بعد جنگ آغاز شد. اتفاقاً خود کتاب نیز تا حدی فضایی جنگی دارد و از مواجهه و کشاکش امپراتوری عثمانی با اروپا روایت می‌کند.کتاب دوم، «زندگی نو»، رمانی است با درون‌مایه‌های روان‌شناختی و دست‌کم برای من موضوعی چالشی و جالب توجه بود. طبیعی هم هست که نویسنده‌ای در اندازه‌ی پاموک، هر سطر از نوشته‌هایش چندلایه و قدرتمند باشد.پاموک باعث شده است به ترکیه و فرهنگ آن علاقه‌مند شوم.گمان می‌کنم پروژه‌ی پاموک این باشد که به ملت ترک ریشه‌های تمدنی‌شان را نشان دهد. تأکید او بر شرق و به‌ویژه ایرانِ تمدنی در نوشته‌هایش زیاد است؛ یا دست‌کم من این‌طور برداشت می‌کنم.در فضای مجازی وقتی این نکته را به یکی از پان‌ترک‌ها گفتم، او با لفظ زشتی گفت پاموک ایرانی است.۳- کتاب سوم «فریفته‌ی تصادف» نوشته‌ی نسیم نیکولاس طالب بود. طالب نویسنده‌ی محبوب من است. قبلاً درباره‌ی کتاب معروفش، «قوی سیاه» یادداشتی نوشته‌ام. او مسیحیِ لبنانی-آمریکایی است. خانواده‌اش در گذشته از چهره‌های علمی و سیاسی و صاحب‌منصب لبنان بوده‌اند. جنگ داخلی لبنان سبب شد بخش زیادی از دارایی خانواده‌اش را از دست بدهد.دیدگاه‌های طالب نه تنها در وال‌استریت طرفداران بسیاری دارد، بلکه سازمان‌هایی مانند پنتاگون نیز از برخی ایده‌هایش در تحلیل‌های راهبردی و محاسبات جنگی بهره می‌برند. در نوشته‌های زمان جنگ دوبار به این کتاب ارجاع دادم.چند سال قبل، برای خود شبکه‌ای از نویسندگان را نشانه‌گذاری کرده بودم که در یادداشت‌های شخصی‌ام آنها را «پیامبران عصر مدرن» می‌نامیدم. طالب یکی از آنهاست.۴- «ملت عشق» اثر الیف شافاک چهارمین کتابی بود که خواندم.چندی پیش، دوست عزیزی که نوشته‌هایم را در همین صفحه پیگیری می‌کند، دو جلد «مثنوی معنوی» به تصحیح استاد محمدعلی موحد را که نشر هرمس منتشر کرده است، به من هدیه داد. همین بهانه‌ای شد تا این کتاب را بخوانم.اگر دوست دارید درباره‌ی زندگی مولانا و شمس تبریزی متنی را در قالب یک رمان بخوانید، کتابی جذاب است. وقتی خواندمش تا چند روز پس از آن تمایلی به شروع کتاب دیگری نداشتم.۵- «انسان در جست‌وجوی معنا» نوشته‌ی ویکتور فرانکل آخرین کتابی بود که خواندم. وقایع این کتاب در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی در جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد.فرانکل روان‌پزشک و روان‌کاو است. در قسمت دوم کتاب، شیوه‌ی درمانی خود، لوگوتراپی را معرفی می‌کند. نمی‌دانم این شیوه امروز چه جایگاهی در روان‌درمانی دارد، اما در هر صورت برایم جالب بود.آن را به توصیه‌ی روان‌شناس محترمی خواندم که مدت کوتاهی با گروه ما همکاری می‌کرد.به نظرم این کتاب برای کسانی که ناامیدند و احساس می‌کنند به بن‌بست رسیده‌اند، مفید باشد.اگر از من بخواهید از میان این پنج کتاب، سه عنوان را برای شروع پیشنهاد کنم، انتخابم «فریفته‌ی تصادف»، «ملت عشق» و «انسان در جست‌وجوی معنا» خواهد بود. هر کدام از این کتاب‌ها پنجره‌ای متفاوت به جهان می‌گشایند؛ یکی به نقش شانس، دیگری به عشق و عرفان، و سومی به معنای زندگی در دشوارترین شرایط می‌پردازد.۲۴ تیر ۱۴۰۵http://t.me/MohammadHossein_Ghiasi