چرا ترامپ در برابر کوبا کم آورده است؟ترامپ بارها کوبا را به حمله نظامی تهدید کرده، اما هنوز نتوانسته است تهدید خود را به حمله تبدیل کند. چرا؟ شاید به یک دلیل ساده: کوبا کشوری است که تجربه‌ی یک انقلاب کلاسیک را دارد.کشورهایی که چنین تجربه‌ای را از سر گذرانده‌اند، زیاد نیستند. این کشورها گویی در برابر امواج بلند اقیانوس‌های طوفانی، شناورهایی بزرگ‌تر و مقاوم‌ترند؛ نه اینکه غرق‌ناشدنی باشند، بلکه برای غرق کردنشان هزینه‌ی بیشتری باید پرداخت.در سلسله‌نوشته‌های پدرکشی سیاسی توضیح داده‌ام که انقلاب فقط حکومت را تغییر نمی‌دهد؛ می‌تواند در روان‌شناسی اجتماعی، حافظه‌ی تاریخی و حتی شخصیت سیاسی یک ملت دگرگونی‌های بنیادین و پایداری ایجاد کند. تجربه‌ی انقلاب ممکن است نوعی احساس محاصره، بیگانه‌ستیزی، تحمل هزینه و آمادگی برای مقاومت در برابر قدرت خارجی را در جامعه پدید آورد.(احساس محاصره یعنی: ما در محاصره‌ایم و قدرت‌های بیرونی می‌خواهند ما را شکست دهند یا نظام و هویت ما را تغییر دهند)کشورهایی که در آنها می‌توان از یک انقلاب کلاسیک سخن گفت، کم‌وبیش اینها هستند:انگلستان، فرانسه، آمریکا، روسیه، چین، کوبا، الجزایر و ایران.تجربه‌ی تاریخی این هشت کشور یکسان نیست و هرکدام مسیر متفاوتی پیموده‌اند؛ اما یک ویژگی مشترک در بخش مهمی از تاریخ آنها دیده می‌شود: ایستادگی در برابر قدرت خارجی و حساسیت شدید نسبت به مداخله‌ی بیرونی.این البته به معنای مصونیت آنها از جنگ، تحریم، فقر یا فروپاشی نیست. برعکس، بسیاری از این کشورها دوره‌های طولانی و سنگینی از جنگ، انقلاب، خشونت و ناآرامی را تجربه کرده‌اند.آنها در برابر قدرتهای خارجی به نوعی روئین‌تن شده‌اند. اما به معنای آسیب‌ناپذیری نیست‌.معنایش این است که جامعه‌ای که یک‌بار انقلاب را تجربه کرده، ممکن است در برابر فشار خارجی، رفتاری متفاوت از جامعه‌ای نشان دهد که چنین تجربه‌ای نداشته است.شاید یکی از دلایل عقب‌نشینی از کوبا را هم باید در همین حافظه‌ی تاریخی جست‌وجو کرد.به همین دلیل، حمله به چنین کشورهایی فقط حمله به یک حکومت نیست؛ رویارویی با حافظه‌ی تاریخی ملتی است که یک‌بار برای تغییر سرنوشت خود انقلاب کرده است.۲۴ مرداد ۱۴۰۵http://t.me/MohammadHossein_Ghiasi