قوی سیاه در سیاتلدانشمندانی همچون نسیم طالب و دنیل کانمن معتقدند سیر رخدادها در جهان بشری بیش از آنک

قوی سیاه در سیاتلدانشمندانی همچون نسیم طالب و دنیل کانمن معتقدند سیر رخدادها در جهان بشری بیش از آنکه ما تصور می‌کنیم، تحت تأثیر شانس و رخدادهای پیش‌بینی‌ناپذیر است.به گمان من، فوتبال تجربه‌ای قابل مشاهده برای آزمودن این نظریه است. فوتبال آمیزه‌ای از مهارت، برنامه‌ریزی و بخت است، اما سهم بخت در آن بسیار بیشتر از چیزی است که معمولاً هواداران و مفسران می‌پندارند.روی کاغذ، ایران باید در برابر نیوزلند و مصر پیروز می‌شد و در برابر بلژیک شکست می‌خورد. اما هیچ‌یک از این اتفاقات رخ نداد.دروازه‌بان ایران در بازی با بلژیک ضربه‌ای را مهار کرد که شاید در ده‌ها موقعیت مشابه گل می‌شد و در برابر مصر گلی خورد که شاید در صد بازی مشابه تکرار نشود. پنالتی ایران به ثمر نرسید، گل ایران به شکلی بحث‌برانگیز آفساید اعلام شد و غیره و غیره و غیره.اگر آن توپ‌ها گل می‌شدند، امروز ورزشی‌نویسان از نبوغ تاکتیکی و غیرت ملی می‌نوشتند، رئیس فدراسیون رقبا را به باد طعنه می‌گرفت، تاریخ‌نگاران فوتبال از «حماسه سیاتل» سخن می‌گفتند و تلویزیون سرود فتح پخش می‌کرد.فوتبال جذاب است، زیرا ما زندگی هفتاد ساله‌ی خود را ـ کمتر یا بیشتر ـ با دور تند در نود دقیقه تماشا می‌کنیم و تأثیر متغیری بزرگ را که غالباً نادیده می‌گیریم، در هیجان‌انگیزترین حالت می‌بینیم: متغیر شانس یا تصادف.همان چیزی که قیصر امین‌پور نکته‌بینانه و ظریف سروده است:گاهی گمان نمی‌کنی ولی خوب می‌شودگاهی نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود...گاهی هزار دوره دعا بی‌اجابت استگاهی نگفته قرعه به نام تو می‌شودگاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیستگاهی تمام شهر گدای تو می‌شود۶ تیر ۱۴۰۵http://t.me/MohammadHossein_Ghiasi