برای مسعود پزشکیان که از خودش گذشتاگر قلب از کار بیفتد، تنها چند دقیقه بعدش مرگ حتمی است. پزشک آخرین پناهگاه انسان است. کادر درمان همه پشت سر پزشک قرار می‌گیرند. این را وقتی عمیقا درک می‌کنید که خدای نخواسته بخاطر یک بیماری جدی در بیمارستان بستری شده باشید. درک می‌کنید که پزشک آخرین پیوند ارتباطی بین شما و مفهوم حیات است.مفهوم حیات یعنی همه‌چیزتان؛ خودت، خانواده‌ات، خاطراتت، آرزوهات، آینده‌ات، ثروت و دارایی‌ت و غیره. در آن لحظه، هیچ نیروی دیگری نمی‌تواند جای این پیوند را بگیرد. حتی نزدیک‌ترین و عاشق‌ترین انسان‌ها به شما.پزشک سال‌ها در این زمان حساس، زیسته است. تجربه‌مند شده است و ساختار ذهنی-روانی و حتی جسمی‌ش با آن پیکره‌بندی و یک‌راستا شده است.مواجهه‌ی مداوم با مرز باریک زندگی و مرگ، او را در سطحی از تمرکز، انضباط ذهنی و تصمیم‌گیری تحت فشار تربیت کرده که در هیچ موقعیت دیگری قابل تجربه‌کردن و زیستن نیست.مسعود پزشکیان، جراح قلب است. جراح قلب یعنی کسی که در همان چند دقیقه‌ی بین مرگ و زندگی انسان‌ها کار می‌کند. او دهه‌ها در چنین شرایطی تصمیم گرفته، عمل کرده و مسئولیت مستقیم حیات انسان‌ها را بر دوش گرفته و پس از عمل، از اتاق عمل بیرون آمده و با خانواده‌های نگران و مضطرب سخن گفته است!مسعود پزشکیان با این سابقه‌ی حرفه‌ای است که رئیس‌جمهور شده است. اگرچه پرواضح است که بین منطق پزشکی و منطق حکمرانی تفاوت بسیار است؛ سیاست، عرصه‌ی تعارض منافع، پیچیدگی نهادی و چندمتغیری است و نمی‌توان آن را به اتاق عمل تقلیل داد.با این حال، در سطح واقع‌گرایانه، چنین تجربه‌ای نشان می‌دهد که او با تصمیم‌های سخت، بدون امکان تعویق و دست‌دست کردن و اسیر اوهام و آرزو شدن، و کار در شرایط فشار حداکثری، بیگانه نیست؛ این‌ویژگی در تحلیل کنش‌های او و در کارهای بسیاری که در سراسر این جنگ کرد و نهایتا با فرمانده سپاه دشمن تفاهم‌نامه امضا کرد قابل توجه است.درود بر او.۲۹ خرداد ۱۴۰۵https://t.me/MohammadHossein_Ghiasi