هر اتفاقی افتاده، باید اتفاق می افتاد، هر اتفاقی که افتاده، خیر و صلاح تو در آن بوده؛ جز آن نمی‌توان

هر اتفاقی افتاده، باید اتفاق می افتاد، هر اتفاقی که افتاده، خیر و صلاح تو در آن بوده؛ جز آن نمی‌توانست رخ دهد. به تمام زندگی‌ات نگاه کن، نه فقط به یک واقعه _ اگر به یک واقعه نگاه کنی ممکن است اشتباه به نظر برسد. اما باید به تمام زندگی‌ات نگاه کنی، و سپس قادر خواهی بود ببینی که هر چه اتفاق افتاده، به صلاح بوده است. کاملاً ضروری بود. این یک قدم به سوی چیزی بیشتر، چیزی بالاتر و چیزی زیباتر بوده است. این یک قدم به سوی رشد تو بوده است. پس نگران نباش. فقط توکل (اعتماد) کن و با رودخانه زندگی شناور شو. بر خلاف آن حرکت نکن.فقط نفس (ایگو) را رها کن. با این رودخانه نجنگ، چرا که اگر با رودخانه بجنگی، گم خواهی شد. اگر با رودخانه شناور شوی، به اقیانوس خواهی رسید. رودخانه به سمت اقیانوس می‌رود. تو نیز به سوی اقیانوس می‌روی، پس چرا بجنگی؟تمام این کشمکش بخاطر وجود نفس است. احساس نکن که جدا هستی، فکر نکن که باید زندگی‌ات را کنترل کنی. زندگی برای کنترل کردن نیست، برای زیستن است. و با زیستن آن، به مقصودی خواهی رسید که در آن پنهان است.