بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته رامرغ رمیده را به شکر خنده رام کندیری است زاشیانه جدا مانده‌ای «امین»

بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته رامرغ رمیده را به شکر خنده رام کندیری است زاشیانه جدا مانده‌ای «امین»غربت بس است رو سوی آن کوی و بام کندانم که مستمند و تهیدست و بی‌کسیاز بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کنو آنجا که آمد و شد خیل ملائک استکنجی گزین و تا به قیامت مُقام کن🖼️ کبوتر وصـــلDownload@Mohebdesign