آمدی و در دلم شوری بپا کردی عزیزدر رفاقت کار ارباب وفا کردی عزیزغرق غربت بودم و درد جدایی در دلمآفری

آمدی و در دلم شوری بپا کردی عزیزدر رفاقت کار ارباب وفا کردی عزیزغرق غربت بودم و درد جدایی در دلمآفرین بر تو که اینسان یاد ما کردی عزیزعطر یار آورده‌ای بوی بهار آورده‌ایعشق بهر قلب یار بیقرار آورده‌ایچشم بر در بودم و یادی نکرد از من کسیبا خودت پایان رنج انتظار آورده‌ایقبل تو در چشم حیرانم به غیر از نم نبودسینه‌ی غمگین من را هیچ جز ماتم نبودبا حضورت باخت رنگش را غروب بی‌کسیآن دمی که سهم من از زندگی جز غم نبودشوق بودن زنده شد در من به یُمن دیدنتروح بخشیدی به جانم بعد هر خندیدنتروزگارم از سیاهی رنگ شادی را گرفتتا که دیدم یک دم ، آن زیبایی رقصیدنتقبل تو چشم من اما لذت شادی ندیدخانه‌ی ویرانه‌ی دل رنگ آبادی ندیدبا تو شد دیوانه‌ای شادان دلی که قبل تودر جهان بی‌وفایی در کسی رادی ندید#محمدحقیقی#چهارپاره@mohhaghi