📌 من به کلمات بدهکارم ▫️قسط بیست و چهارم ⭕️ مدیریت منابع حیوانی؛ از زنگوله تا خودآگاهی سازمانی!«تحل

📌 من به کلمات بدهکارم ▫️قسط بیست و چهارم ⭕️ مدیریت منابع حیوانی؛ از زنگوله تا خودآگاهی سازمانی!«تحلیلِ جامعه‌شناختیِ یک حیله‌ی ناموفق و اثباتِ هوشِ چهارپایان در برابرِ فریب‌هایِ مدیریتی»#دری_وری در ایام قدیم، پدربزرگم افتخار صاحب یک آسیاب سنگی در روستای خود را داشت؛ روزگاری که هنوز برق و تکنولوژی‌های امروزی به آبادی نرسیده بود. نیروی محرکه آن آسیاب، خری بود که می‌بایست مدام در یک مسیر دایره‌ای حرکت کند تا سنگ‌ها را بغلتاند و گندم‌ها را به آرد تبدیل سازد.اما پدربزرگ، با حجم انبوه کارهای کشاورزی و زمینداری که بر دوش داشت، نمی‌توانست دائم بالای سر آن حیوان باشد تا کارها با نظم و ترتیب پیش برود. داستان این بود که خر، بر خلاف تصور ما، حیوان کارآمدی بود به شرطی که ناظر داشته باشد؛ کافی بود متوجه شود که دیگر کسی بالای سرش نیست تا فوراً بایستد و قید زحمت را بزند. انگار این چهارپا عادت کرده بود که بدون نظارت مستقیم، زیر بار کار نرود.یادم هست که پدربزرگم برای دور زدن این قانون، روزی جلو چشم‌های این موجود زبان‌بسته را بست تا شاید با این حیله ساده، از او کار بکشد. روز اول، این ترفند جواب داد و ما غرق در شادی شدیم که توانسته‌ایم خر را دست بیندازیم! اما روز دوم، هنگام جمع‌آوری آرد، دیدیم که خر تنها مقدار ناچیزی گندم‌ها را آرد کرده و سپس ایستاده و دارد سر تکان می دهد.پدربزرگ که حسابی کلافه شده بود، راه حلی دیگر اندیشید. رفت و زنگوله‌ای بزرگ آورد و آن را به گردن خر بست و گفت: «شاید این زنگوله، به تو این حس کاذب را بدهد که کسی کنارت هست!» او حتی چشمانش را باز نکرد تا بفهمد حیله‌اش گرفته است یا نه؟فردای آن روز، معجزه شد؛ با وجود زنگوله، حجم زیادی گندم آسیاب گردید. اما افسوس که این موفقیت فقط یک روز دوام داشت! روز بعد، با هر کلک و حیلتی که پدربزرگ به کار برد، او فقط توانست یک روز دیگر از خر کار بکشد و روز بعد، انگار خر تمام ترفندهای ما را خوانده بود.آن موقع بود که من به عمق هوش این چهارپا پی بردم؛ هوشی که درست در تضاد با آن واژه‌هایی است که هنوز عده‌ای کنار کلمه «خر» می‌نشاندند؛ واژه‌هایی چون ابله، نفهم، و کودن.دو سه مثقال خریت زِ خُران چیزی نیست،آدمی هست که الحق دو سه خروار خر است▪️رونوشت به انجمن حامیان حیوانات جهت جلوگیری از اهانت و افترا به این حیوان باهوش.حکایت از زبان استاد قدمعلی سرامی بود که در مراسم یادبود مرحوم عمران صلاحی سال‌ها قبل در مجتمع فرهنگی و هنری فدک بازگو شد🔻🔻🔻@mohsen_parastari