⭕️ از عالی‌قاپو تا باقرآباد؛ قصه‌ی یک “نَدوو!” ی تاریخی#داستانک #طنز_قلیل از قدیم، وقتی روستایی‌ها ب

⭕️ از عالی‌قاپو تا باقرآباد؛ قصه‌ی یک “نَدوو!” ی تاریخی#داستانک #طنز_قلیل از قدیم، وقتی روستایی‌ها به شهر می‌آمدند، اهالی شهر با گوجه، مشت و لگد از آن‌ها پذیرایی می‌کردند. سن شما، و البته من هم، قد نمی‌دهد؛ اما می‌شود پای صحبت قدیمی‌ها و آن‌هایی که سِنی ازشان گذشته نشست و پی به واقعیت ماجرا برد. آن وقت تازه به گوش‌تان می‌رسد که در عالی‌قاپوی خودمان، نه تنها گاری‌های بیچاره‌ی دهاتی‌ها بلکه خودشان هم از گزند برخی‌ها در امان نبودند.می‌گویند در آن ایام پرالتهاب، دو نفر از اهالی روستای باقرآباد راه‌شان به شهر می‌افتد؛ هر دو هم بی‌خبر از این ادا و اطوارها. تا پایشان به وسط شهر می‌رسد، عده‌ای از خدا بی‌خبر می‌ریزند سرشان و تا دل‌تان بخواهد بیچاره‌ها را کتک می‌زنند! خلاصه، با هزار مصیبت و مکافات این دو نفر از چنگشان فرار می‌کنند و از آن‌ها دور می‌شوند.تا مطمئن می‌شوند که دیگر دستشان به آن‌ها نمی‌رسد، می‌ایستند تا نفسی تازه کنند. در همین حال و هوا، نفر اولی به دومی می‌گوید: دیدی چی گفتم بهشان؟دومی جواب می‌دهد: نه، چی گفتی؟اولی: در حین اینکه ما را می‌زدند، برگشتم و گفتم: «نَدوووو!» (به زبان ترکی با لهجه و تلفظی غلیظ؛ به معنی “چیه!”)دومی در چشم‌های اولی زل میزند و با حالت جدی می گوید:ـ دمت گرم… حالشان را گرفتی!🔻🔻🔻@mohsen_parastari