ای عاشقان ای عاشقان من خاک را گوهر کنموی مطربان ای مطربان دف شما پر زر کنمای تشنگان ای تشنگان امروز سقایی کنموین خاکدان خشک را جنت کنم کوثر کنمای بی‌کسان ای بی‌کسان جاء الفرج جاء الفرجهر خسته غمدیده را سلطان کنم سنجر کنمای کیمیا ای کیمیا در من نگر زیرا که منصد دیر را مسجد کنم صد دار را منبر کنمای کافران ای کافران قفل شما را وا کنمزیرا که مطلق حاکمم مؤمن کنم کافر کنمای بوالعلا ای بوالعلا مومی تو اندر کف ماخنجر شوی ساغر کنم ساغر شوی خنجر کنمتو نطفه بودی خون شدی وانگه چنین موزون شدیسوی من آ ای آدمی تا زینت نیکوتر کنممن غصه را شادی کنم گمراه را هادی کنممن گرگ را یوسف کنم من زهر را شکر کنمای سردهان ای سردهان بگشاده‌ام زان سر دهانتا هر دهان خشک را جفت لب ساغر کنمای گلستان ای گلستان از گلستانم گل ستانآن دم که ریحان‌هات را من جفت نیلوفر کنمای آسمان ای آسمان حیرانتر از نرگس شویچون خاک را عنبر کنم چون خار را عبهر کنمای عقل کل ای عقل کل تو هر چه گفتی صادقیحاکم تویی حاتم تویی من گفت و گو کمتر کنم