کلید اسرار۱۰ سال پیش در چنین روزی ازدواج کردم. یادش گرامی. خاطره‌ای که هر سال یادش میفتم اینه که سال قبل ازدواجم قرار بود با یکی دیگه ازدواج کنم. تقریبا چیزی نمونده بود تموم بشه. در واقع ۱۰ ضربه مونده بود تا خیمه معاویه، ولی نشد. یادمه می‌گفت: «صفایی ندارد ارسطو شدن / خوشا پرکشیدن پرستو شدن!» اما یه شب در ایام ماه صفر (که از طفولیت اصرار داشتم ابدا نحس نیست) بهم گفت راستش دیدم من توقعات مادیم بالاست. منطقی نیست با شما ازدواج کنم. خلاصه ترجیح داد ارسطو باشه. البته دمش گرم که زودتر گفت. هرجا که هست سالم و سرحال باشه.اون شب یادمه نابود شدم، ولی دیدم مامانم به‌طرز جالبی خوشحاله. گفت مامان اون واقعا زشت بود. من برای آینده‌ات ناراحت بودم، ولی چیزی بهت نمی‌گفتم که فکر نکنی دارم دخالت بی‌جا می‌کنم.خلاصه نشد. یه‌روز دیگه اعصاب نداشتم، با یه حال داغونی گفتم خدایا نمی‌شد ما هم مثل این داستان‌ها یه خوابی چیزی می‌دیدیم طرف‌مون رو پیدا می‌کردیم؟! واقعا شاید فرداش یا دو سه روز بعدش بود، مادرم گفت خواب دیده که داره از خاله‌ام می پرسه فلانی (از فامیل‌های مادرم) دختر نداره؟تا از خواب بیدار شد برای من تعریف کرد و زنگ زد به خاله‌ام. خاله‌ام هم گفت نه! فلانی همه دخترهاش رو شوهر داده و اصلاً سنشون هم به من نمی‌خورد.در توصیف اون حال می‌شه از عبارت برخی از تحلیل‌گران سیاسی وام گرفت: «یک فرد اگر عمیقا به تغییر وضعیت امیدوار و سپس ناامید شود، به‌هم خواهد ریخت.»ولی حدود دو ماه بعد خاله‌ام به مادرم زنگ زد که اون شخصی که تو خواب دیده بودی، یه نوه داره. این شد که الان اون شخص از طرف من نتیجه داره.